Konuşma üslubunu, davranışlarını beğenmeyip tipinde de beğendiğiniz bir şey olmayan biriyle evlenmeye karar veren oldu mu?

Farkındayım ama kendime engel de olamıyorum. Onun yaptığı akıl oyunları sebebiyle bu hale geldim resmen.

şu an sadece hayatında biri olsun diye katlanıyosun seni mutsuz edeceğini ve bu işin olurunun olmadığını farkedecek kapasitedesin bence. Yazından bunu anlıyorum. Eğer gelir isterse ailenden kendi ayağına sıkmış olacak ve kendini mutsuzluğa teslim edeceksin bence.

Büyük ihtimal öyle olacak bir mucize olmazsa. Ama evde pek de huzurum yok. Diken üstünde hissediyorum sürekli kendimi.

Ama o evden istediğin zaman gidebilirsin. Evlenince istediğin an çekip gidemezsin hele bu adamın evindeysen. Bir söz vardır ya yağmurdan kaçarken doluya tutulmak diye senin için tek temennim bu durumu yaşamaman. Ama hayat senin biz burda ne desek de kararı sen verip o kararını sen yaşayacaksın.

Sanki bu adamla bir nevi kendimi de cezalandırıyor gibiyim. Ben şu anda işsizim. İş hayatından da soğudum resmen. Bu adam çalışmasan da sorun değil diyor. Bu devirde erkekler böyle demiyor kolay kolay. Hep böyle olumlu taraflarina bakmaya çalışıyorum.

Bende bi soğudum çalışma ortamından bende evliyim ama eşim özgür bırakıyor şu an çok ihtiyacımız yok beni çalışmaya zorlamıyor saygı duyuyor düşünceme. Yaniiiii kendini kandırma lütfen her erkek eşine çalış diye ya da çalışma diye baskı yapmaz. Bilmiyorum hayat senin hayatın hangi yöne gideceğine sen karar vereceksin tabii ama neden inatla mutsuz olduğun yöne atıldığını sorhulayıp bulup bunu değiştirmen gerek bence. Herkes mutluluğu tercih ederken sen neden mutsuzluğunu tercih ediyorsun?

Çünkü mutluluğa ulaşabileceğime inancım kalmadı. Zaten bu adam olmasa başka biriyle daha beter bir ilişki yaşarım diye korkuyorum. Zaten hep başkalarıyla tanışma fırsatlarından kaçtım zamanında. Bazı anksiyete problemlerim var. Bu adam sana anlayış gösteririm senin mutluluğunu isterim diyor. Ailem eskiden beri seni kimse çekmez diyordu. Bu adam ben çekerim diyor. Fakat ara ara ben kılıbık değilim kıskancım diyor. Sürekli benden sevgi sözcüğü duymak istiyor. Zaten sadece telefon konuşmasıyla beni tam olarak anlayabildiğini sanmıyorum. Yüzyüze uzun süre vakit geçirseydik belki o beni istemeyecekti. Çok sabırlıyım diyor. Umarım her sözü lafta kalmaz.

Bence burdaki konuşmalarımızdan anladığı kadarıyla yani bu düşüncelerini bir bilene danışmalı ve konuşmalısın ama yine söyleyeceğim hayat senin hayatın. Sen nasıl istersen öyle yönlenecek.

Teşekkürler tavsiyelerin için. Ailem dışında kimse bilmiyor bu durumu. Kesinleşmeden kimseye söylemek istemiyorum. Eski iş yerindekilere mecburen söylemiştim. En başta kendilerine eğlence çıkardılar durumumdan. İlk bir ay adama söyleyeceğim şeyler hakkında beni yönlendirmeye çalıştılar. Adam fazla uçuk kaçık konuşunca fazlaca eleştirdiler. Daha sonra ben özellikle kızlardan birine artık ayrıntı söylememe kararî aldım. Zaten kendisi patronun yeğeni olunca bana sürekli patronluk yapıyordu. İşlerde sürekli bir hata bulup aşağılarcasına konuşuyordu. Ben ona sınır çizince bana dedi ki " bu adamla ilişkin umurumda bile değil ama sen işlerde fazla saçmalayıp kendini düşürüyorsun ". Diğer kız da onların akrabasıydı. O merak ettikçe sòylütordum ona yine de. Yani bu ilişkim işyerinden çıkmam için bardağı taşıran son nokta oldu. Zaten aynı işyerinden daha önce de fazla tersleyici konuştuğu için çıkmıştım. Fakat ikinci kere kendisi çağırmıştı eleman bulamadığından. Geri döndüğüme pişman oldum resmen. Yani gerçek hayatta ben kararsızlıktan can çekişip birine anlatsam içten içe tuhaf bir kıskançlığa girecekler diye düşünüyorum artık. Belki bir psikoloğa anlatırım. Başka türlü kimseye güvencim kalmadı.

Bir psikolog görüşü gerçekten yardımcı olur sanırım. Hem kendini daha iyi hissedersin.

Öyle yapacağım büyük ihtimalle.