Ölen sevgilimi çok özledim, geçmişi arkamızda bırakmak için neler yapabiliriz?

Merhaba.

Oldukça zor bir deneyim yaşamışsınız, üzüntünüzü paylaşıyorum. Bu zorlayıcı sınavın bir an önce üstesinden gelmenizi dilerim.

Eğer sizi daha iyi hissettirecekse, şundan emin olabilirsiniz ki o iyi bir yerde.

Aslında kayıp yaşayan herkes gibi derinlerde bir yerlerde siz de bunu hissediyorsunuz öyle değil mi? Peki neden o zaman ölümün üstesinden kolaylıkla gelemiyoruz?

İnsanoğlu aslında ölene değil, kendine üzülüyor. Onun için değil, onsuz kalan kendimiz için döktüğümüz göz yaşları.

Tabii ki insanız, sevmek ve sevilmek bizim en büyük ihtiyacımız. Buna aracı olan birinin kaybına kayıtsız kalmamız gerekir demeye çalışmıyorum.

Fakat bunun ruhumuzda sonsuza kadar derin yaralar açacak şekilde bizleri etkilemesine de izin vermememiz gerekiyor.

Neden biliyor musunuz? Çünkü bunun hiç kimseye faydası yok. Ne bize ne kaybettiğimiz kişiye ne hayatı paylaştığımız diğer insanlara ne de dünya anaya. Olanla öleni değiştirecek bir gücümüz yok.

Tabii ki üzülelim, bağıralım çağıralım, öfkemizi, üzüntümüzü son damlasına kadar ifade edelim. Duygular ifade edilmek için varlar öyle değil mi? Asıl sıkıntı yeterince ifade edilmemiş, enerjisi boşaltılmamış duyguları taşımakta. Geçmişten gelen bu tip büyük duygu yükleriyle yıllarca yaşamaya devam etmek kendimize yapabileceğimiz en büyük haksızlık.

Kaybettiğiniz kişi de bunu istemezdi emin olun. Hele ki artık onun başka bir boyutta, koşulsuz sevgiyi deneyimliyor olduğunu göz önüne alırsak. Sizin kendinizi iyi hissetmeniz, hayatınıza yepyeni deneyimlerle devam edebilmeniz onun da en büyük dileği.

Bu demek değildir ki onu unutun. Hayır. Yas tutmak ve sonra yola devam etmek demek onu unutmak demek değil ama onu her an üzüntüyle, kalbi kapatarak geçmişte yaşamaya devam etmek hiç değil. Yapmanız gereken onu sevgiyle, keyifle hatırlamaya devam etmek. Kaldı ki, aslında o ölmedi, sadece bu dünyadan başka bir boyuta transfer oldu. Onu gerçekten “o” yapan bilinci, sonsuz hayatın bir parçası.

Yasınızı tutun, bunun için ne gerekiyorsa yapın. Ama öyle bir noktaya gelin ki artık onu kaybetmenin hissettirdiği tüm duygulardan özgürleşmiş olun. Meditasyon ve nefes çalışmaları bu anlamda kendi özünüzle olan bağlantıyı kurmanıza yardımcı çok etkili tekniklerdir.

“Onu kaybetmek kendimi kaybetmek gibi oldu” demişsiniz. Ne o kayboldu ne de siz kaybolun. Kendi gerçeğinizle yakınlaşırsanız ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Hepimizi çektiği acılar aslında egoik zihin yapısının bir ürünü.

Hayat mükemmel bir şekilde devam ediyor ve şimdi önünüze bakma zamanı ve bunda hiçbir anormallik yok. Mutlu olmak onsuz da mümkün ve sizin doğumdan gelen hakkınız, bunun için suçluluk duymayı bırakın.

Daha detaylı bilgi ve deneyim için benimle istediğiniz zaman profilimdeki linkler vasıtasıyla irtibata geçebilirsiniz.

Sevgilerimle.