NERDESİN GÖNLÜMÜN SULTANI?

SENİ ÇOK ÖZLEDİM M***E...2016 eylül. O zamanlar Tıp Fakültesi 2. sınıftayım o da 3. Yemekhanede gördüm. Ortak bir arkadaşımız (Oğuz) sayesinde aynı masada yemek yedik. Üzerinde mavi tişörtle merhaba ben M***e, Konyalıyım, bu şehirde (Manisa) ailemle kalıyorum dedi. O gün aşık oldum ona. Sonraki her sabah onunla karşılaşmak için erkenden kullandığı merdivenin önündeki kaloriferde ısınıyor numarası yaptım. Amacım onu görmek karşılaşmak konuşmaktı. Arkadaşlarım falan çok begenmiyorlardı, hatta annem bu kız çok çirkin bile demişti ama ben onu çok seviyordum. Neyse 26 kasım 2016'da mesaj attım canımın içine.18 aralık'ta sevgili olduk. İlk gezimiz de Urla'ya karantina adasına oldu. Böyle ders çalışarak, gezerek, gülüşerek, arada bir yiyişerek geçti 2 yılımız. İkinci yılın sonuna doğru beni çok öfkelendirecek bir şey yaptı. Gözüm döndü resmen. Ben de o sinirle içimi soğutmak isterken bir hata yaptım ve onu aldattım. Nasıl yaptım bilmiyorum. Sonrasında çok pişman oldum ama oldu bir kere. Küstü bana 2 ay konuşmadı kasım 2018'den ocak 2019'a kadar. Ocakta mesaj attım tekrar deneyelim diye. Bir şans daha verdi bana. Ama o eski kadın yoktu artık. Soğuk, ruhsuz, asık suratlı, sürekli memnuniyetsiz, laf sokan, bir kez seni seviyorum demeyen bir kadın vardı artık. Sevişiyorduk yine her hafta hatta. Sadece sevişirken heyecanlıydı. Onun dışında aynı sogukluk devam.11 kasım 2019 günü artık dayanamıyorum, yaptığını unutamıyorum dedi ve beni bıraktı. İlk başlarda ne yapacağımı bilemedim. Bir yerde beraber büyümüştük resmen. Okulun hastanenin her yerinde anılarımız vs vardı. İlk haftalar nefes alamaz oldum yemek bile yiyemiyordum. Ama galiba hala daha onu sevsem de yokluğuna alışmaya başladım. Beni whatsapptan engellemiş. Ama hala daha şizofren gibi her gece wp'a girip günümü yazıyorum ona. Bir şey alacağım zaman ya da bir karar vereceğim zaman ona soruyorum, yazıyorum sanki cevap verecekmiş gibi... Hiç bir zaman yerine ulaşmayacağını bildiğin birine mektuplar yazmak gibi... Onu çok özledim ve çok seviyorum. Onunla konuşmayı, gezmeyi, tartışmayı, bir şeyler yemeyi çok özledim... Ama artık o yok. Bense bir boşluğun içinde gibiyim... Ne yapacağım nasıl unutacağım hiç bilmiyorum.. Ben şimdi tıp son sınıftayım. O benden önce mezun oldu, doktor oldu, atandı. Seni çok seviyorum M***E. Sensizlik cigerimi söküyor gözümü oyuyor sanki... Etlerimi lime lime ediyor... Beni affetmeyecek olsan da bil ki bu yürek bende oldukça seni hep sevecek. Belki bir gün denk gelir de okursun umuduyla buraya yazıyorum...