Hep yakışıklı ve fırlama olanlar mı sevilir?

Ergenler öyle demeyin okuldaki hocalar bile onları daha cok seviyor. Yani 40-50 yaşındaki hocalar. Ben efendi, aile babası olarak görülüyorum çevremdeki kişiler tarafından. Bu iyi bir şey mi onu da anlamış değilim. Çevremdeki insanları seviyorum, gerçi genel olarak insanları seviyorum hepsi ayrı bir renk olarak geliyor, hepsi ayrı bir dünya, hepsinin dertlerini dinliyorum onlarla mutlu olmaya çalışıyorum, yalan dünyada ne dertler var deyip şükrediyorum. Ama kendi derdime çare olamıyorum yıllardır. 24 yaşındayım hiç hoşlananım bile olmadı. Adımı benim atmam gerekiyor biliyorum, atıyorum da ama olmuyor. Olmayınca umudum kalmıyor. Çünkü başka birini hemen sevemiyorum. Neyse işte uzun oldu okumayacaksınız bile, bari başlığa göre bir şeyler yazın.