Bu inadımı nasıl kırabilirim, çok ağır konuşmamı nasıl dizginlerim?

Yeterince iyi anlaşıldığını hissetmediğin için olabilir diye düşünüyorum. Verdiğin değerin karşılığını yeterince iyi alamıyorsun. Bu da kendini değersiz hissetmene neden oluyor. Değersizlik duyguların tetiklendiğin de haklı olarak bu duruma karşı koymaya çalışıyorsun.


Bazen ilişkilerini, ihtiyaçlarının ve hissettiklerinin anlaşılması üzerine değil de başkalarının seninle olan ilişkilerin de gördüğün eksiklikleri ve yetersizlikleri anlamak ve karşındaki kişiyi bu sekliyle tanımak üzerine değiştirdikçe, olayları daha az kişisel algılamamaya başlarsın. Beklentilerini kendinle karşılamayı öğrendikçe, onlara daha az ihtiyaç duyar ve sana değersizlik duygusunu hissettiren durumları kendinden beslenmeyi öğrenerek daha kolay aşabilirsin.

İnsanlar dörtdörtlük değiller malesef. Çoğu insan, ilişkilerin karşılıklı dinamiklerini ve duygusal sorumluluklarıni üstenebilecek becerilere sahip değil. Daha kötüsü bu yeteneklerini geliştirmek üzerine pek bir çaba da sarfetmiyor gibiler.

Bir ilişki de karşılıklı farkındalık, duyarlılık ve empati becerileri ne kadar düşük kalırsa; bu ilişki o kadar sığ duygularla yaşanır. Malesef insanlar ilişkileri icerisin de kendi gelişimlerini sürdürmek yerine eski alişkanlıklarına da devam etme eğilimi içerisinde oluyor. kendimizi geliştirmediğimiz yerde ilişkilerimiz de gelişmiyor. O yüzden hissettiklerinin sebebi hiç bir zaman sadece seninle ilgili değiller.

Sonuç olarak onları hiç bir şey değiştirmeyecek. Duygularınla, hissettiklerinle ve ihtiyaçlarınla daha uyumlu insanlarla daha derin bağlılıklar ve kaliteli güzel ilişkiler geliştirebileceğini söylemeliyim. Bu noktada kendine değer vermen; neye izin verip vermeyeceğin konusunda önemli bir kıstas oluyor. Hislerine, isteklerine ihtiyaçlarına güvenmek, gösterdiğin önemin ve özenin karşılığını alabilmek adına önemli bir rol oynar. Amacımız bu dengeyi kurmak, birlikte geliştirmek ve karşılıklı sürdürebilmek olmalı. Aksi halde en çok yıpranan ve hep veren taraf olarak kalmaya devam ederiz. Ki bu karşılıklı iki eşit ilişki geliştirmekten bizi hep uzaklastırır. Ve kendimize olan güveni zamanla hep düşürür. Sağlıklı ilişkiler de iki tarafta birbirini hep dengeler ve kendimize olan güvenin düşmemesini amaçlar. Destekleyici ve yapıcı olur. Değilse her zaman tükeniriz. O nedenle ilişkilerini bazen gözden geçirmen de yerinde bir karar olabilir. Kötü hissettiğin şeyleri sürdürmemeyi ve zararlı yönlerini gördüğün ilişkileri her zaman bitirebilmen gerektiğini kabullenmelisin. Bu irade ancak sen kendi içinden besleniyorsan mümkün olur. Aksi halde de en küçük umuda bağımlılık geliştirerek daha da yıprana bilirsin. Bazen ilişkiler kendimizi en çok korumamız gereken yapılar olarak karşımıza çıkar. Tehtitler bazen bize en yakınlarımız dan gelir. Bunu her zaman iyi kavramalıyız.