Arkadaşlar, lütfen beni yargılamayın olur mu, mutlu olmak benimde hakkım değil mi?

Öncelikle gerçekten zor günler geçirdim. Artık iyiyim. Konu kısaca şu, 1 yıllık ilişkim vardı, gerçekten iyi biriydi, maddi olarakta durumu iyiydi, birbirimizi seviyorduk, sonra aileler tanıştı, nişan henüz olmamıştı, benim ailem onu ve ailesini araştırmak sordutmak için süre istedi, bu süre içerisinde sevgilim değişti, bana bağırmaya, sinirli davranmaya başladı. Düşünün sinirden elleri titriyordu.. Neyse, ailem onlar hakkında hiç iyi şeyler duymadı. Babam beni karşısına aldı, kızım ben sana bakarım paramda var sana evde alırım herşeyi yaparım, yeterki bu adamla evlenme hiç hoş şeyler duymadım dedi. Başlarda önemsemedim, ama sonra öğrendim ki o sinir tedavisi görmüş, psikolojik tedavi herkes görebilir ama o sinirsel olarak birsüre ilaçlarla tedavi görmüş. Hatta trafikte dahi tartıştığı bir adamı yol ortasında dövüp hastanelik etmiş arabasını kırmış.. ben bunları sonradan öğrendim.. Korktum.. herşey sevgi değil dedim ve açıkcası ailem ne derse o dedim, kalbimi gözümü kapattım, vazgeçtim ve ayrıldım. Bir süre mesaj attı ama sonra gurur yapıp beni bıraktı. Aradan 2 ay geçti, ve ben ailemin uygun gördüğü bir kişiyle tanıştırıldım, eğer sevmezsen vazgeçersin dediler , zorlamadılar. Çok efendi, herkes tarafından sevilen biri. Tanıdım ve bende sevdim. Yakında nişanımız var. Bukadar kısa sürede nişanlanmam evet tuhaf ama kısmet değilmi bu işler.. bende mutlu olmak istiyorum.. eskiyi unutup yeni sayfa açmak istiyorum... nişanladığımı öğrenince ne yapar bilmiyorum.. belkide onu aldattığımı düşünür..
Sizdece ailemi dinleyerek doğru kararı vermedimmi..