Savaşmaya değer mi?

Yalnız çok değişti evlendikten sonra.. hiç aşağılamaz küçük düşürmezdi beni sana saçma bi örnek vereyim.. geçenlerde arkadaşlarla güzel bi gece yapacaktık mezeler içkiler falan. Eşim benden daha dindardır bazen içer bazende hoca kesilir milletin başına.. herneyse o akşam eşimle ben ve bi ortak arkadaşımız içki almaya çıktık herkes içmek istediğini aldı eşimde aldı ben bunu seviyorum diye falan. Sonra eve geldik hazırladık herşeyi falan herkes içkisini aldı, bizimle gelen ortak arkadaş eşimin içki almadığını fark edip “aa sen neden almadın Hani içiyoduk hepberaber” diye sordu eşimde “ben içicem demedim” dedi. Arkadaşla ben göz göze geldik “ama alış veriş yaparken içicem dedin ekstra sevdiğin içkiyi aldım fln” dedim o da “ben öyle bşy demedim yalan söyleme” dedi. Sustum oracıkta.. kendimi o kdr salak hissetmişim ki gözlerim dolu ayrıldım ortamdan.. mesele içip içmemesi değil hani anladın beni umarım...

Evlenmeden önce 3,5 sene beraberliğimiz vardı. Tatile gittik yalnızda kaldık hep anlaşırdık bi evlenmemize bi kaç hafta kala böyle olmaya başladı.. sorunları yorumlarda açıkladım okuyabilirsin

Size daha sonra mesaj yazarım. Teşekkür ederim ☺️

Bir değil bir kaç sorun var.. arkadaşlar önünde aşağılamak.. çoçukça hareketler.. bencillik.. hayatıyla ilgili kararlar verirken bana anlatmamak benle paylaşmamak sonra pat diye ben bunu yaptım demek.. ev işinde yardım etmemek (ikimizde çalışıyoruz).. Arada bi başıma hacı hoca kesilmesi vs vs.. daha çok var..

Evlendikten sonra böyle oldu.. daha önce böyle değildi hep konuşurduk her şeyi beraber yapıcaz diye. Falan filan işte sonra böyle olmaya başladı. Bende susmaya başladım çünkü konuşmaya çalıştığımda anlatmaya çalıştığımda orta yolu bulacağına sesini yükseltıyor. Ben susuncada sen benimle konuşmazsan ben seni nasıl anlayayım diyo 😩🙄

Yok düşünmüyorum da hele ki bu durumda aklımın ucundan bile geçmiyor 😅

Huzursuzum bi kaç haftadır.. Acaba olur mu düzelir mi diye ama bir de ya düzelmezse diyorum..