Nasibin nereden geleceği belli olmaz diyoruz ama nerde bu nasip 😄?

Merhabalar öncelikle gerçekten hoş , bakımlı güzel bir kızım. Konuştuğum kişilerin çoğu " keşke senin gibi eşim olsa hamaratlik var fizik var güzellik var zariflik var " diyorlar ama lafta sanırım. Herkes gibi benimde bi erkekte aradığım kriterlerim var ama bana uyan insan sayısı çok çok az. Artık ne bi tanışma için nede konuşmak için birileriyle muhattap oluyorum. En son biri " sen bana fazlasın o yüzden şansımı zorlamak istemiyorum tavlamaya çalışamayacağım " dedi Genelde erkekler "bize bakmaz " diyerek yazmıyorlar. Buda " güzel kızlar neden yalnız " sorusunun cevabı oluyor bi nevi 😄 Uzun süredir bi ilişkim yok , olmayınca kafam rahat diyordum ama artık bende sevmek sevilmek ister oldum. Karşıma çıkanların çoğu güzel bir iş vs. Sahibiydi ama bir süre konuştuktan sonra tıkanıyoruz nedense. Ha illa olsun diyip üstüne düşmek istemiyorum nasiptir ama nerde bu nasip yahu 🤣 Artık bir adamın bana ( birbirimize ) ait olduğumuz hissiyatını özledim. Bu zamana kadar kimseye teklif etmedim etsemde reddedileceğimi sanmıyorum fakat basit görünmekte istemiyorum.

Sizce bu duygumu bastırmalı mıyım? Beni isteyenleri de bana uymadığı için reddediyorum?