Kimseyi sevmeden kimseye asik olmadan yasamak mumkunmu?

Şu an 41 yaşındayım, gençlik yıllarında sonra, hiç kimseye aşık olamadım, gerçi gençken aşık olduğumuzda buna değmezdi ve zaten olmadı. Yani anlıyacağın, çok uzun yıllardır, hiç kimseyi sev (e) meden ve hayatıma hiç kimseyi almadan, yaşadım. Bir kez birisi, benimle diyalog kurmak için, çok ısrar etti, yani 7 yıl önce, ona şans verdim ve bir de baktım ki, ne istediğini ve ne beklediğini bilmeyen, bir psikolojik manyak, bir ruh hastası var karşımda ve hemen vazgeçtim ve denemedim bile. Anlayacağın, sevgiye değecek, pırıl pırıl bir aşkı yaşayacak insanı bulamadım. Derken, yaş ta geçti ve bazı şeyler, gençlikteki kadar kolay değil, hatta sevmek çok zorlaşıyor, insanın seçiciliği de artıyor. Her normal insan, bir aşkı yaşamayı ister ama, ona uygun insanı, hayat insanın karşısına çıkarmazsa, olmaz. Evet zor ama, hiç olmaz değil:Ayrıca, bu erkeklere karşı nefret etmeni gerektirmez, bu yaşta. İstersen bu sitede yazılanlara da bak, hep hak etmeyen insanlara değer veriyorsunuz, düzgün erkeklerin suçu ne?

mümkün ya bende yaşadığım büyük hayal kırıklığından sonra , salla geç ya mantığıyla davranıyorum. Belki hoş durmayabilir ama duygusal kısım olmadan ilişki kurma peşindeyim artık nereye kadar gider, kim adam eder beni bilemem, ama bu hale gelmeyi de kendim istemedim.