Türkiye’de erkeklerden çok korkuyorum?

Merhaba size bir sorunumu aktaracağım Türkiye’de erkeklerden çok korkuyorum ne yapmalıyım bunu aşmak için ben size kötü demiyorum lütfen yanlış anlamayın beni dinleyin başıma gelenleri anlatacağım lütfen yargılamayın 9 yaşındayken 2 yıl boyunca komşumuzun tacizine maruz kaldım beni tehdit etti kendisi imamdı bana inanırlar sana inanmazlar dedi baban seni istemez dedi diyemedim küçüktüm annem zaten beni açık giydirmezdi pantolon tişört giyerdim üzerimde bunlar vardı yargılamayın lütfen. 13 yaşındayken erken ergenliğe girmiş bir kız olarak okulda tiyatro etkinliğinden çıkıyorum arabada 4 5 erkek arkadaş grubu geçerken mememi tutmaya çalışıyor. Üzerimde kapalıydı asker yeşili gömlek vardı saat öğlen 2ydi gece değildi. Yaşım 15 liseye gidiyorum Mecidiyeköy’e giden otobüste kel bir adam var sürekli bana bakıp gülüyor elimi tutuyor beni okşuyor otobüs kalabalık. Bişey diyemiyorum dar paça siyah giydim beni suçlarlar sandım ama üstümde altımda kapalıydı sadece dar pantolon. Yaş 16 okuldan eve dönüyorum beş kuruş param yok aylık Akbil’im var otobüste kimse kalmadığı için iniyorum ağlamaya başlıyorum gazide. Ağlayarak bir amcadan para istiyorum bir lira minibüs için bir kere öpersem neden olmasın diyor. bir kadından babamı arayarak kendimi aldırıyorum. Üzerimde aynı okul forması var. saat 4’e geliyor gece değil. Yaş 18 mezuniyet kutlamamız var uzun elbise giymiştim sadece kollarım açık eve dönerken taksici başka yola sapıyor birşey dersen seni öldürürm diyor saat 12ye yakındı. Bende eve uğrayıp birşey alayım canım diyorum kaçıyorum inanıyor. Yaş 15 İstiklal caddesinde dondurma yiyorum ama bardakta. Saat 5 öğlen. Üzerimde tişört pantolon var adam ne güzel yalıyorsun diyor. Daha çok var biz ben yirmi yaşındayken Fransa’ya taşındık 19 yaşında obsesif teşhisi kondu. Orada çok içe kapanıktım sonra insanların bakmadığını laf atmadığını 2 sene sonra farkettim İstediğim gibi giyinebiliyorum üniversiteye geçte olsa yazıldım. Burada çok mutluyum hiçbir zorluk yok Allah’a şükür. Kendimi de iyi hissediyorum. Ama bazen Türkiye’ye gelmemiz gerekiyor dün mesela zorla bakkal gönderdiler beni boğazlı giydim bu sıcakta bakkaldan sonra bir beyefendi yol sordu kendi içimden korkma diyorum ama olmuyor nefesim hızlanıyor bayılacak gibi oluyorum bilmiyorum diye kaçmaya çalıştım kusura bakma diye yaklaşınca çığlık attım o da deli sandı sanırım. Evde komşu görür diye kapalı giyiniyorum hiç dışarı çıkmıyorum Fransa’ya döneceğimiz günü bekliyorum allah aşkına bana yardım edin ne yapmalıyım annem de çok üzülüyor