Evden rahat çıkamıyorum, bu yüzden sevgilimden ayrılmak zorunda kaldım. Doğru mu yaptım?

18 Yaşında olmak sadece kanun önünde yaptıklarından artık cezai ehliyet kazandığından kendinin sorumlu olduğuna dair bir dönemdir , bunun dışında 16 ya da 17 yaşındakinden daha değişik bir şey yok. Hala bir evdesin , hala koruma ve bakım altındasın , hala geçen seneki yaşam çizgisi bu sene de geçerli. 18 yaşındayım diye herşeye " hak " kazandın diye bir şey yok. Bu yaş için anlatılan her şey bir özenti masalı ve kurtların oltasıdır.
Dua etmelisin ki , bir ailen annen baban var ve onların da kendilerine göre sosyal kuralları var. Kız çocuğu olduğundan , koruma duvarı biraz yüksek olsa da bunun sebebini de sen aslında biliyorsun ve dışarda soyadını bile doğru dürüst bilmediğin ama " sevgilim" payesi vermeye çalıştığın kişiler için ne annene ne de babana yalan söyleme. Çekirge 3cüde her zaman yakalanır ve 18 yıllık güven birikimin bir anda kristal vazo gibi darmadağın olur.
Hem sevgili ne , zaman zaman otur kalabalık bir yerde görüş tamam da , şunlara kırık bacaklıyken muhtaç olduğun ya da ihtiyacın olduğu baston muamelesi yapma. Bu kendine yalan söylemek olur.
Daha yüzlerce insanla karşılaşacaksın , bu işlerin öyle acelesi de yok, güncel işlerine ek daha hayati konularına yönelmelisin; mesela üniversitede iyi bir bölüm yakalamak gibi.

Sevmiyorsun demeki seversen bu kadar çabuk vazgeçmezsin..
Yanlış yapıyorsun birde çıkmadığın için ayrılmak saçmalık..
Tabiki şimdiki aşklarda el ele gezmesen öpüşmesen olmaz sende haklısın..
Devir değişti..