Birini sevmekten (çok sevmekten ama) pişman olduğunuz oldu mu?

Kendime acıyorum sadece.

Hayır, hiçbir şekilde nefret etmiyorum.

Sadece önüme öyle kalın set bir duvar ördüm ki o duvarın aşılmasına izin vermiyorum, bu normal değil. Cesaretsiz olmamak gerek, herkes bir değil sonuçta :)

Aynen öyle, ne kötüdür :)

Niye öyle bir şey yapacaksın peki, onun intikamını başkasından mı alacaksın

Bence çok sıkılıyorsun, hepsi bu.

Dilediğini yap, bir şey diyemem, ama çözüm değil veya seni rahatlatacak bir şey de değil.

Tabisi ben böyle bir keyfi can sıkıntısından bahsetmiyorum.

Hayatında ki eksiklikler, olası şeylerin olanağı ile beraber talihsiz kişiler ile beraber gelen yersiz olumsuzluklar, her erkeği potansiyel şerefsiz olarak görmenin getirisi ile gelen cezalandırma duygusu, nefret var zaten an itibariyle, nefrette karşındaki insanın kötülüğünü istemektir, herkese senin kötülüğünü isteyen kişi gözüyle bakmaktır.

Hepsi bu derken belki basitleştirdim tabir olarak ama basite de almadım.

İstersen bir uzmana görünebilirsin.

Nefret zaten bana göre bir hastalıktır. Başkasına da zarar verir ama insanın kendisine de apayrı bir zararı var.

Ne zamandır böylesin, nelerden dolayı böyle hissettin bilemem ama yörüngende, hayatında değişiklik yapmaya, bununla beraber kendini önemsemeye, kendini geliştirmeye , hayatından keyif almaya, daha güzel ve keyifli şeylere yönelmeye baya ihtiyacın var.

Hayatında bir erkek zaten olacağı varsa olur, bunu sen belirlersin. Bir erkeği elinde oynatmak da senin seçimin.

Yok öyle bir hayal olmasın tabisi :))

Bence sırf bu odakla yaşama. Hayat bunun üzerine tek odaklı kurulu değildir.

Önümüzde uzun bir yaşantı var. Mücadele, uğraş, gelişme şeklinde gelişen bir yaşantı, çalışma, çabalama, kendini geliştirip bir şeyleri başarma, bir güç elde etmek, dünyada bir güç sahibi birisi olabilmek, sen kendine kıymet verirsen her zaman istenilen olursun. İstenilen olmak zaten umrunda olmaz, seveceğin birisini zaten seversin.

Ama önce sevmeye kendinden başla.

Hırs olarak değil.

Kendi hayatını yönlendirebilecek seviyede bir güçten bahsediyorum. Zaten gidiciyiz deyip kendini koyvermek niye, dilenciler acaba bu yüzden mi böle, peki ayakta kalmak niye, çünkü hala yaşam devam ediyor. Peki herkes böyle baksa hayata bugün bir ailemiz olur muydu?

Ne biliosun hep böle sürceğini :)

Temel ihtiyaçların göreceli olduğu kanısındayım :)

Bu siniri hissetmene sebep olacak ne yaptı peki

Peki o sevginden haberdar değildi, onun kabahati neydi?

Ben burada bir adaletsizlik göremedim.

O kişi seni sevmek zorunda değildi.

Sen iyi birisi, her daim bu sevgiyi verebilecek, onu hakedecek birisi olabilirsin.
Ancak karşındaki kişinin sana karşı hissiyatı kıpırdamıyorsa senin tarafında anlam ifade etmiyor.
Bu yüzden en başta kendini önemsemeli ve yoluna devam etmelisin.
Zira içindeki sahip olamayışın getirdiği kabullenememezlikten bütün öfken.

Peki hayatın çok mu durağan?

Peki bu kişiyi takip ediyor, görüşüyor, iletişimini sürdürüyor musun?

Peki ne kadar zaman geçti ondan bu yana?

-Zamana bırak.
-Hayatına bakmaya devam et.
-O içindeki sıkıntıların bir köşesine artık onun adını dahi koyma. Yani bir sıkıntıya girdiğinde onun adı olmasın, benliği de, onunla geçen zamanda olmasın. Bu kendini kandırmak değil aksine kendini daha iyi keşfetmene, asıl sıkıntının ne olduğunu ortaya çıkarır, keşfetmeni sağlar, en azından nasıl hareket edeceğini bilirsin.

bu bes yil icerisinde 3 erkek arkadasi oldu kendimi yedim kiskancliktan ama bisey diyemedim hel reddedildim hel uzaktan izledim ama seviorum hala daha seviorum vazgecemiorum ondan bakislarindan o siyah gozlerinden o yanaginin sag yarafini kullanarak yaptigi o utangac ve yaramaz cocuk edasindaki gulusunden olmuo denedim olmuo bitmio

tipine mi ben onla bir gezide tanistim ayni arabadaydik ben 13 numarali koltuktaydim onden bindi arabaya hani filmlerde bir sahne vardir adam asik olur ilk goruste hersey o bikac saniye agir cekim olur onu yasadim ben ilk gordugum saniye bu kiz benim evlenecegim. kiz dedim konusma firsati yakaladim konustuk favori filmimiz favori sarkimiz favori kitabimiz favori dizimiz hepsi ayniydi babalarimiz ayni meslegi hatta ayni isyerinde yapiolardi ilerledik konustuk bir firsat yakalayip sordum ayni sayida ve bir kiz bir oglan cocuk hayali kuruoduk ileride ama asla sevgilisi olamadim hee pisman miyim hayir nie mi o kiz benim kaderim cunku bunu biliorum ilk gordugum saniyede dedim cunku bunu

nolcaz biz boyle umutsuz caresiz

ama herkes benim yasadigim gibi aski yasasin hissetsin istiorum nefret aski oldurur

hayir seninbyasadigin benim yasadigim var ornekleri belki az belki can cekisio ama var buna inanmak istiorum oldugune inanmak istemiorum

geberdimi oyle mi ilk firsatta yanina gelsem bana adresini versen ve sevgilim olur musun desem ne dersin? bunu ciddi soruorum ve cevap bekliorum

nie defol dedin bilio musun cunku baska birini sevme veya baska birinin seni sevmesine bile katlanamiosun hala asiksin sen olmemis icindeki duygular

butun erkeklerden mi nefret ediosun yani o dahil mi degil mi?

yapma bunu kendine o sana karsilik vermedi diye butun erkeklerden nefret etme yalvaririm sana eger ben gibi kaderim dediysen gerekirse ben gibi bes sene beklersin gerekirse on ama kaderin seni bulacak

yapma bu evreni ayakta tutan sey ask onu reddetme lutfen

deveye diken insana z*ken yaraşır da derler hocam :D

aynen herkes ıı gun dostu

* dunyasında bunlar okadar boş şeylerkı durumun ıyuıken herkes yanında sadace kımseyemuhtac olmamaya bak askmıs sevgıyımıs dosltukmus hepsı hıkaye kızım