Birini sevdiğinize pişman oldunuz mu?

Verdiğim hiçbir şeye pişman olmam aslında. Harcadığım paraya, verdiğim tavizlere, aldığım hediyelere, yaptığım fedakarlıklara.. Bunların hiçbirisi için pişman değilim, olmadım lakin sevgimi vermişsem işte ona acırım, sevmiş olsaydım sevgimi vermiş olmanın buhranını yaşardım şüphesiz. Giden param olsun, zamanım olsun, yaptığım fedakarlıklar olsun, ziyanı yok, öğrendim hep, saflıklarım sayesinde apaçık gördüm şeytanı, yılanı, sahteliği. Olsun, bunlar beni ben yaptı, hak ettiğim değeri görmemek, hatta değersizleştirilmek, manipüleci sinsi nankör bana beni kazandırdı, beni yok etmek isteyen herkes yeniden kendimi doğurmamı sağladı istemeden de olsa. Koşulsuz sevileceğimi de gördüm, beni koşulsuz sevenler sayesinde. O koşulsuz sevgiyi annemden, babamdan görmedim ben, güzelliklerle dolu bir adam beni koşulsuz sevdi. Bir insanın beni sevebileceğine ihtimal dahi veremezken koşulsuz sevilmenin güzelliğini yaşadım, hatalarımla, küçük düştüğüm anlarla, saçmalayışlarımla sevdi beni, derinden sevdi, bana sevmeyi öğretti, hatırladıkça onu gözlerim doluyor, yüreğim sıcacık oluyor, zannederdim ki hep mükemmel olursam beni herkes sever lakin o bana sevginin olgunluk olduğunu öğretti, dengesiz ve olgunlaşmamışların dengesiz, dönek, sinsi, yapmacık ve k@ypak olduğunu farkettirdi farkında olmadan. Sevilmek için çok da emek sarfetmemem gerektiğini gördüm onun tarafından sevildikçe, ben onu çok sevdim, hâlâ da seviyorum ve hep seveceğim, büyüdükçe de ona benziyorum galiba, ben bir adam sevdim.. Adam gibi adam sevdim. Bu şarkıyı da ona gönderiyorum.

Benim ise harcadığım paralar, yaptığım maddi yatırımlar ağrıma gitmez, olsun der giderim lakin layık olmayanı sevmişsem işte o zoruma gider. Çok şükür ki layık olmayan kimseyi sevmedim. Bazen iyilikler yapıyor olmamız o kişiyi sevdiğimiz anlamına gelmiyor. O şeytanı sevmiş olsaydım esas o zaman pişman olurdum, esas o zaman yaptığı kötülükler canımı yakardı, ben onu hiç sevmedim, hiçbir vakit. Fedakarlıklarım, tavizlerim, sevmemiş olsam da verdiğim değer, hak etmediği/layık olmadığı halde aldığım hediyeler hepsi yüzümün gözümün sadakası olsun.☺

Yaptığım tüm iyilikler o karaktersiz tarafından olmasa da bana döndü, şahsiyetsizin bana yaptığı kötülükler ise kendisini buldu, kendini yedi, bana attığı çelmelere takıldı. Şimdi bakıyorum da maziye, yüreğim hep bilmiş kimi seveceğini. Ben çok güzel kalpleri sevmişim, bana sevgisiyle, dostluğuyla gelenleri sevmişim.

Evet, birini sevdiğim için pişman olduğum zamanlar oldu. Çünkü her sevgi karşılığını bulmuyor ya da beklediğin gibi sonlanmıyor. Bazen o kişi için yaptığın fedakarlıklar, verdiğin değer, karşılığını görmediğinde hayal kırıklığına dönüşüyor. Ancak zamanla anlıyorsun ki, pişmanlık aslında sevginin kendisine değil, onu yanlış kişiye vermiş olmaya dair. Yine de bu süreç, insana hem kendisini hem de neyi hak ettiğini daha iyi anlamasını sağlıyor.

Geçmişe hayıflanmıyorum, geleceğe odaklıyım.