"Varlığına şükürler olsun" diyen ataist sevgili mi daha inandırıcıdır, yoksa flörtün ilk evresinde sevdiğini idda eden mi?

Öncelikle Müslümanım çok şükür. Ama bazı Ateistlerin adı öyle, yaşantısına bir bakıyorsun Müslümandan Müslüman. Yani ibadet kısmından bahsetmiyorum tabi. Ahlakından doğrularından bahsediyorum. Sonuçta onlarda bizde olduğu gibi cennet ümidi, cehennem kaygısı yok. Ona rağmen etik değerlerine sahip çıkan düzgün bir insanın ve bizi de inandığımız için aşağılamadığı, aptal muamelesi yapmadığı sürece bize ne. Ateist arkadaşlarım oldu birkaç tane. İyi insanlardı. İnancıma saygılılardı. Ramazan’da orucum diye saygı gösterip yanımda yiyip içmezlerdi. Karşılıklı saygı içinde dostluğumuzu devam ettirdik. Deseniz sevgili olur muydunuz diye. Olamazdım. İlk sebebi dinim buna müsade etmiyor, ikinci sebebi ben yanımda sevgili eş olarak bambaşka bir insan istemem. Günü birlik ilişkiler için bu sorun olmayabilir. Ama uzun vadede benzeyen insanların ilişkileri yürür. Ben biraz mantık insanıyım. Mantığıma ters gelen birinden hoşlanmam bile. Belki de böyle bir sınavdan geçmediğim için rahat nutuk
çekiyorum şu anda. Soru neydi ya 😀 Günlük hayatta aynı toplumu paylaştığımız için farklı dine inanan ya da hiç inanmayan insanlar Müslümanların kullandığı deyimleri kullanabiliyor. O yüzden Ateist biriyle sevgili olabilen biri ilkine inansın derim.

Flörtün ilk evresınde sevıyorum diyenden topuklayarak kaçmalı😀