Aşk acı çekmek ise neden bile bile "lades" oluyorsun?

Bende şunu merak ediyorum uzun zamandır. Niye bu kadar kompleks hale getiriliyor bu tür kavramlar? Mesela aşk? Neden çok kompleksmiş gibi gösteriliyor?
Birini bulmak ya da bulamamak değil demek istediğim.
Ölüm çok basit bir kavramken, aşk nasıl kompleks olabiliyor anlamış değilim.
Ölenle ölünmüyor çok kolay söyleniyor, herkes hayatına devam ediyor, ama aşk acısı yaşayan salya sümük ağlıyor veya unutamıyorum diyor kendini paralıyor. Neden?
Bunların hepsinin zeka ve belli bir mental seviyeye gelebilme ile alakası olduğunu düşünüyorum. Çünkü vermiş olduğum ölüm örneği, o kadar somut ve gerçek ki, tokat gibi yüzünüze çarpıyor, zaman zaman inanmak, kabullenmek dahi çok ama çok zor oluyor. Aşk bunun yanında nedir ki?

Aşk bir yalandır ve insanlar hayatın gerçeklerinden ve sertliginden kaçıp mutlu olmak için bu yalana başvurur ama paralarını, zamanlarını ve gururlarını boşa harcarlar ve bu yalan uğruna kısır döngüye girerler eskiden boşanmların daha az olmasının nedeni insanların aile baskısı vb gibi durumlar ile psikolojik olarak buna mecbur oldukları isteğidir ama artık kisisel tercih özgürlüğü arttığı için insanlar bir şeye mecburuyet hissetmiyor ve boşanmada buna bağlı olarak artıyor ama doğru ve güzel dediğiniz nadide aşklar aslında kendilerini birbirlerine mecbur hisseden ve birlikte olmadan yaşyamayacakaları korkusundan dolayı ayrılamayan yani istemedikleri duruma uyum sağlayan insanlardır ve bu onların en kötü durumlarda bile otomatik olarak mutlu olma çabasından kaynaklıdır.

Aşk acı çekmek değil ki. Acıyı kalbine yenilen insanlar çekiyor. Çünkü aşk herşeyi göz önüne seriyor insanın. Mantık uyarıyor insanı "Aha lan bak işte bunu yaptı yaklaşma" diyor. Kalp ise "Olsun ama kaşı çok tatlı, gözü çok tatlı, baksana şuna nasıl tatlı" diye yapılanı görmezden geliyor. Aşk acı çekmek değil, kalbi mantık önüne koymak acı çekmek bile bile lades demektir.