Sevgilim o anlamda ilgimi çekmiyor?

Öncelikle "hayatın amacının cinsellik olmadığı" kavramınızı şiddetle tavsiye ediyorum. Seviyorum diyorsunuz; bu varsa cinsellik yaşamasanız da olur yani neden birbirinizi metalaştırma objeleştirme gereği duyuyorsunuz ki? Ben bu zihniyete karşıyım, insanlar sevgiyi yaşadığı takdirde eğer bundan eminlerse üstüne üstlük artık birbirlerine odaklanmalılar. Cinsellik olmazsa ilişkiniz bitmez kendinizi dizginleyin, sevebiliyorken aşkı sevgiyi onda bulmuşken aklınıza gereksiz saçma düşünceleri getirmeyin olsun bitsin. İllaki ben cinsellik olmadan ilişki yaşayamam diyorsanız tek çözüm ayrılmaktır; ki o zaman da paradoksa girip "seviyorum ama" diyeceksiniz. Demem o ki seviyorsanız cinsellik algısını ya oturup çözeceksiniz sana burada fazlasıyla görev düşüyor ya da sevgiyi dinleyip cinselliği yaşamayacaksınız. Hayati bir rolmüş gibi görmeyin cinselliği, sevginize odaklanın. İnsanlar birbirinin değerini cinsellikle daha çok düşürüyor bana kalırsa; saf sevginin içerisinde cinsellik yoktur. Sırf hormonlarımızın tatmin olması için karşımızdaki insanı et parçası gibi görmek bencilliktir. Duygularınızda birbirinize aitliği hissedin, ben eminim ki bu kısa süreli sorunu çözeceksiniz. Az biraz kendine güven erkek arkadaşını kırmamaya çalış. Aklından boşlukta kalmış cinsellik duygusunu sil zamana bırak tüm ilişkiyi. Sevmek eylemi daha ön planda kalsın kendi içinde durumu çözme yoluna gir. En nihayetinde cinsellik sevgiden ağır basacaksa ayrılacaksın sevgi ağır basarsa zaten başarırsınız her şeyi.