Kritik bir soruyla karşınızdayım :D Çocuğu olmayacak yani halk arasındaki tabir ile 'kısır' biriyle evlenir miydiniz?
Ben evlenirdim. İlerde çocuk esirgeme kurumundan sahiplenirdik. O kadar çok masum, saf çocuklar oralarda heba ediliyor ki. En azından bir yetimi bu dünyada mutlu etmiş olurduk. Hayır duasını alırdık :)
İki insan birbirini ömür boyu sevmeyi kabul ediyorsa "kusurlarıyla, eksikleriyle" onu hayatına alır. Kısırlık veyahut başka bir sorun sevginin önünde asla engel değildir; çocuk olmadan da evlilik yürür her türlü. Siz yeter ki karşı cinsinize mutlak saygı, sadakat, saygı ve tutkudan vazgeçmeyin. Ben çocuğu olmayacak biriyle evlenirdim, hayatın tek amacı çocuğa sahip olmak değil. Herkes soyu devam etsin ister lakin sevginin içerisinde buna olanak yoksa ve kişiye karşı yoğun duygular hissediyorsanız önemsemezsiniz bile. Evlatlık çocuk edinip ya da evcil hayvan alıp durumu tolere eden çiftler tanıyorum. Aynı şekilde insanlar cinsellik olmadan evliliğin sürmeyeceğini falan da zannediyor o da bayağı saçma bir düşüncedir. Karşınızdaki neticede insan ve siz onunla ekstrem hissiyatlar içinde bulunuyorsunuz. Bir başkasıyla aynı uyumu yakalayamazsanız o kişi sizin vazgeçilmeziniz olur. Burada herkes "evlenmem" dese bile gün gelir insan kişisi fikrini anlık değiştirebilir. Sabit fikirler her zaman için -doğruluğu kesin olmadıkça- değişkenlik gösterebilir, anlık ve durumun içerisinde yönünüzü farklı tayin edebilirsiniz. Evliliği direkt üremeye veya cinselliğe bağlamak bana göre gereksizdir. İki insan hayatı paylaşmalı çocuk bunun hediyesi; ha olmuyorsa dahi sevgi azalmamalıdır. Siz ömrünüzün sonuna kadar yola beraberce devam edeceğiniz o nitelikli insanı bulup hayatınıza entegre edin emin olun hiçbir sorunu gözünüz görmez.
Çocuk sahibi olmak için evlenilmez sadece. Sevdiğin kişiyle ömrünü birleştirmek isteyince evlenilir. Seviyorsam; ömrümü de gönlümü de ona aşamaya hazırım demektir ve çocuk sahibi olamaması beni engellemez. Çocuk esirgeme kurumları var. Evlatlık edinmek ne güzeldir. Evlat edinmeseniz de olur. Bir çocuğun tüm hayatı boyunca yanında olacağınızı hissettirmeniz de yeter. O çocuğun gözündeki sevgi ışıltısı bile kendi evladın kadar sevdirir hayatı sana. "Kendinden olmayanı ne kadar sahiplenebilirsin ki?" diyenlere sözüm yok... Her çocuk bir aileye muhtaçtır. Mesele çocukları seviyor olabilmek. Sadece kendi kanından olduğu için evladını seviyorsan tekrar düşün!
Umitsizce baglanmadan once , daha isin basinda ogrenirim bunu.. cocuk istiyor mu , saglik problemi var mi.. evlenmenin birincil sebeplerinden biri cocuk sahibi olmaktir cunku. Neslini devam ettirme icgudusu. Eger problem varsa , daha yolun basindayken uzaklasirim. Ama artik evlenme noktasina gelinmis veya evlenmisim.. sonradan cikarsa ortaya bu , o zaman birakmam..
'Soyum yürüsün' mantığı 2 sene sonra ağır basmayacaksa evlenin tabi. Seversem evlenirim diye bir mantık yok çünkü sevgi zaman içinde herşeyi aşabilen değil, zorluklar içinde küçülebilen bir olgu. Aşabilene helal olsun ki onlar zaten sınırlı sayıda...
Sevdiğim biriyle evlenirken düşüneceğim son şeylerden biri. Birlikte olduğumuz sürece örneğin tedavi edilebilirse ve eşim de isterse bu süreçte sonuna kadar destek olurum. Ya da dediğin gibi çocuk sahipleniriz. Zaten çok fazla çocuk isteyen biri değilim ki öyle olsa da sevdiğim insandan ayrı kalmak yerine çocuk sahibi olmamayı yeğlerim.
Benim evlilikten beklentşm sadece mutlu ve huzurlu bir yuva. Çocuk ya da çocuksuz fark etmez. Anne baba olmak en temel haklardan birisi ama seviyorsam eşimin/eşim olacak kişinin bu sağlık problemini görmezden gelir ve mutluluğumuza engel olmasını istemezdim. Aynı şekilde kısır olsam ve çocuğumun olmayacağını biliyorsam eşimin de benim gibi olmasına dikkat ederdim mesela düşüncem bu şekilde.
Günümüzde böyle kadın ve erkeklerin çok olması muhtemel çünkü teknoloji geliştikçe besinler bozuluyor, insanlar geç evleniyor bu da çocuk sahibi olamamaya neden oluyor. Ben bugün çocuğum olacak zannederek evlenirim bir bakarım ki olmaz bu Allah'tan gelen bir şey
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(25-29)
+1 yıl
Yani çok zor bir karar ya sevgili flört aşamasındaysam ve biliyorsam evlenmem işi evliliğe getirmem ama evlendikten sonra böyle bir durum olduğunu öğrenirsem evlilikte başka sıkıntı yaşamıyorsam evliliğe devam ederim, yine de büyük konuşmamak lazım...
Evlenmek için en büyük sebeplerimden biri çocuktur. Fakat karşımdaki insanı seviyorsam bir uyumumuz varsa evlatlık da alabiliriz.. Belki tedavi ile de olabilir. Allah tan ümit kesilmez.. Bunun için boşanmam.
Çoçuk istemiyorsam evlenirim, çoçuk olunca da çoçuk oldu oluyor, her şey kuralına göre illa şu olacak dememeliyiz, hayat tarzımıza ya da kendi isteğimize göre davran maliyesi.
Kadinlarda kısırlık aşırı kiskanc ve ego tatminsizligine yol açıyor. Cevremde olanlar dan biliyorum. Tabiki herkes ayni değildir. Ama cocuk yapamayacagini bile bile evlenmem
O insanında sevilmeye bağlanmaya ihtiyacı varken dile getirmek bile gereksizken, sevgiye aileye muhtaç bir çocuğunda bunu yaşamasını sağlamanın doğruluğunu güzelliğini dile getirmekte gereksiz yani her türlü evet diyorum.
Tabii ki evlenirim. Anne olmam için illa doğurmam gerekmiyor.. Dediğiniz gibi gidip çocuk esirgeme kurumundan sahiplenirdik. Bunlar basit şeyler, sevgi ve aşk denen olay bu kadar hafif olmamalı.. 💜