Insan umursamadığı her şeyin galibidir?

Mevsim dönüşlerinde madak dizlerinde unutulmuş bir deliydim. Yılgın umutlarımı, düşlerimi, huzursuzluğumu ve yağmurlara sarılmış benliğimi getirdim sana..
Korkma bu bir aptalın çığlığıdır..
Sesim tanrısız bir gökyüzüne inanırken sen çıka geldin ne acı ettin.. Kalbimin kapakçıklarını sıkıştırıp Seni dinledim.. Dedim ya kulaklarım sesinden başka herşeyi yok saymak istiyor..
Aslında tanrı bile bu gece bana bir kadeh rakı için yağmur verebilir hayır yağmur olmasın mehtapta çıkmasın hepsine küskünüm sen ses ver olur mu eski keman bir gece yarısı mahalleyi uyutmayalım bizi dinlesin kediler Mart yakındır ama gözleri uzak.. Uzaklarda bişeyler arıyorum sesim çay bardaklarını titretiyor yazık kelebekler soguk havayı sevmiyor kanatlar açık gözlerime konup ölüyorlar bir adam öyle çürüyor ki hiçbiri duymuyorlar