Kadın/ erkek ne kadar severse sevsin, yokluğuna alıştığı kişiyi bir daha istemez mi?

Büyük acılar yalnız çekiliyorsa "sevse dahi istemez" bazen insan. Yokluğuna alışmıştır artık üşütmüyordur soğuklar, kalbindeki yaralar acıtmıyordur hissizleşmiştir. Zamanında yanında olmamanın cezasını unutularak ödersiniz paramparçalığa dönüşen siz olursunuz.

Hayat böyledir bir insan sizinle değilken onu yaşatırsınız. Her sabah günaydınlarına geceleri öperek iyi dileklerine sanrılarınızda yer verirsiniz. Gün gelir herkes gibi onu da öldürmekten çekinmezsiniz. Sevgi yerine acıya sebebiyet oluyordur canınız yandıkça nefret edersiniz.

Sevgi tek başına yaşandığı zaman mutlu etmez onu paylaşmak gerekir. Siz tek başınıza yaşadığınıza sevgi demeyin bu saplantıdır sevginin karşılığı mutlaka gerçekleşmeli. En zor zamanlarınızı bir başınıza atlatıyorsanız kimseye ihtiyacınız yoktur. Kendinizi kandırmanızın gram yararı olmaz size içinizde son nefeslerini alan birileri vardır.

Hayatın onu beklemekten ibaret olmadığını anladığınız an vazgeçersiniz. Siz onun toprağında büyüyen çiçek olmaktan çıkıp kendi vahşi doğanızda koparılmış incinmiş yaprakları dökülmüş bir çiçeksinizdir artık. Ne kadar seviyorum da deseniz "naralar eşliğinde" unutursunuz.