Akan bir nehrin önündesin... Mevsimlerden son bahar.. Ağaçlardan düşen kurumuş leke tutmuş yapraklar nehrin üzerine düşmekte.. Nehir ise üzerine her düşen parçayı almakta ve tasımaya başlamaktadır. Nehir o kadar kurumuş yaprağa karşın devamlı kendini diri tutmaktadır. Lakin biriken yapraklar bir yerleri doldurmuştur bile...
Geriye dönüp o lekeleri düşünürsen hayat senin için çekilmez olacaktır. Bir yerlerde bir an bile durup düşünürsen lekeler aklına gelecektir.
Sen İyisimi akmaya devam et. Olmak isteyen zaten yanındadır... Nefes alışını hiç bir insana borçlu değilsin...
Sana bunu söyle anlatmak isterim hic bir zaman gercekten unutamicaksin ilk başlarda canın öyle cok yanacakki sanki nefes almakta zorlaniyormussun gibi her seyde hatirlicaksin o da boyle yapardi o ba boyle soylerdi diye gozlerin dolacak aglicaksin neden diyceksin neden ben neden biz daha sonra günler gecicek ve yavas yavas anlicaksinki O olmadanda oluyormuş nefes aliyormussun aldigin nefes artık gozlerini doldurmicak yine zamanla hatirlicaksin animsicaksin yine ara ara kalbin sizlicak fakat her gecen gun dahada gucleneceksin bununla bas edebileceksin
En İyi Cevaplar