Sabrımı sınıyor sanki. bir çıkış yolu bulamadım?

Arkadaşlar bir kız arkadaşım var başlarda ne güzel mutlu mesut gidiyorduk halada öyleyiz ama ben duygusal bir insanım ne bileyim durduk yere seni seviyorum derdim şiirler yazarım vs. gecenin bir yarısına kadar uyanmasını beklerim sonra yazarım gönlümden geçen şiirleri sonra bir cevap gelir sağol. sadece bu sonra yine bişi demem bir daha yazarım cevap yok neden uyuya kalmış. Tamam insanlık hali olur böyle derim bu 100 ü 200 ü geçer ve artık sabrım taşmaya başladı. Kaç yaşında insanım Allah'a şükür işim var gücüm var öyle itlik puşlukta yoktur bir varsa sigaram var anlayacağın efendi uslu biriyim. Bazı şeyler artık insanın zoruna gider oldu. Ya anladık yolda elini tutamıyoruz akraba çıkıyor falan da telefonda seni seviyorum bile diyemeyen bir sevgilim var. Kır kalbi sonuna kadar ben alttan aldıkça nasılsa ses çıkarmıyor de sonra da özür dileme trip at. Ne yapayım bilemedim inanın. Ya bir an dalgınlığıma geldi yolda elini tuttum o anda da baya bir çok kişi vardı bana bakıyordu bırak ya ne yapıyorsun diye bağırınca rezil oldum yine bişi demedim baktım o üste çıktı bir anda trip atmaya başladı. Ne olur ne biter inanın ailevi dertlerimi geçtim kendi dertlerimi hastalıklarımı geçtim bu yıpratıyor beni.Kimsenin duyguları ile oynamak istemiyorum. Başkasına da bakmam zaten. Onca zaman geçirmişiz heba da etmek istemiyorum. Konuşuyorum tamam diyor yine aynı şeyler. Ha sevgilim özünde cidden iyi bir insandır sadıktır da ama çok odun ve düşüncesiz ne yapayım siz söyleyin bir akıl verin.