Değer verdiğiniz ama buna değmediğini anladığınız insanı nasıl unutursunuz?

aynen bende cuma günü ona soğuk davranarak tepkimi verdim zaten.aynı işyerinde yanyana odalarda olmak o kadar zor ki.işin acı tarafı kendini bana sevdirme çabası içine girip bunu başarması ve ardından kendini geri çekmesi oldu.ne yapsam da beni kaybettiğine pişman olsa diyorum ama cevabını bulamıyorum?

takma salla ya

onu umursamadığımı düşünmesini nasıl sağlarım?istediğim o beni kaybettiğine pişman olsun.başlatan o oldu.dengesiz davranan da oydu.ben ona güvendim değer verdim.suçum yoktu:(

Yapacağın tek şey mutluymuş gibi görünmek ... umrunda değilmiş gibi eğlenmek gülmek , yaşanmamış saymak ..

Aslında benim istediğim şey bu zaten.umursamadığımı görüp niye böyle yapıyor deyip ikileme düşmesi.ilgi gösterirken her dediğine ses çıkarmazken neden böyle değiştiğimi düşünsün dursun diyorum kendimce.kendime daha çok özen göstermeliyim.dış görünüş önemlidir dikkat çeker her zaman.bakımlı olarak her an her dakika karşısında beni görürse kafası karışır pişman olur diye düşünüyorum.sence doğru mu düşünüyorum bu konuda?

Aynen süslen püslen gez ve sakın karşısında ağlamaklı görünme , hayat böyle işte bir şekilde rol yapmak zorunda kalıyorsun ...

Nasıl teşekkür etsem ki sana.gerçekten çok sağol dinlediğin ve yardımcı olduğun için.aynı şeyleri mi yaşadık bilmiyorum ama;gerçekten iyi anlıyorsun beni her söylediğimi...Dediklerini yapmam gerek artık bunun başka yolu yok.o beni güçsüz ağlamaklı gördükçe üstüne alınıpta hoşuna gitmesin sevgisinden böyle demesin..o üzülsün ben elimden gelen herşeyi yaptım.içim rahat...

Aynen balım , senin için tek şey söylensin " hayat ona güzel " ;)

evet hayat "banagüzel" hayat felsefem bu olacak artık ağlamakla ömür geçmez.kimse için değmez.sağol canım...