Bir kalbi fethetmenin formülü var mı yoksa her şey nasip mi?

İnşallah :))

O da kader artık.. :))

Kısmen..

Kader ikidir.. Külli irade ve cüzi irade..
Tercih edebildiklerin cüzi iradedir..
Tercih edemediğin, ırk cinsiyet ailen gibi külli iradedir.. Kalbler de Allah’ın elinde olduğuna göre kalbin ısınması da Külli iradedir.. Senin tesirin yoktur

Aynen vakti ve saatini bekliyor..
Evliliği, başarı olarak görmeyin..
Evlilik, imtihan üstü imtihan, imtihan içi imtihandır..

Kimilerinin senden önce bu imtihana girmesi, onların layık olduklarından değil, sırasının gelmesindendir..

Bazıları veremiyor bu imtihanı.. 2. yılında boşanan çok var..

Evliliği belki de bizim kadar istemediklerinden başlarına geldi bilemiyoruz..

Nasıl ki musibet, zahmet zamanının imtihanı sabırsa; mutluluk, keyif, rahmet zamanının imtihanı da şükürdür..

Acaba yeterince şükür ediliyor mu? Zira, şükür edilmezse nimete, şükürsüzlük o nimeti kaçırır..

Senin eksikliğin yok, senin ve benim gibilerin imtihanı sabırla, beklemekle..
Onların imtihanı da şükür/şükürsüzlükle..

Şekiller farklı olsa da imtihan aynı imtihan..

Sorumun detayı cevap olur sana.. :))

Dünyanın en iyi insanı da olsan, nasip değilsen hiçbir gönle giremezsin..

Ben de kendimce dinimi yaşamaya gayret eden biriyim.. Ama bu bir üstünlük değil, aksine vazifemiz zaten..
Tesettürlü eş istedim, çarşaflı, peçelisiyle bile görüştüm.. Ama dediğim gibi gönle nasip değilseniz, en alası da olsanız, giremezsiniz.. Giremedi..

Evet, ahir zamanın en büyük fitnesi, sınavı iffet..

Ama ümitsiz olma.. Seni bu zamanda yaratan, sana bu zamanda bu yükü yükleyen, senin kaldırabileceğini bildiğindendir.. Sende bu güç var.. Sabret ki ahiri güzel olsun..

Kim bu zamanda iffetini muhafaza ederek ölürse, şehit sayılır.. Hadisi var..
Kolay değil şehit sayılmak.. Cennet de ucuz değil.. Ama bu ihtiyaçtan ötürü de yanlışa gidilmez, yanlış evlilik de yapılmaz.. Kolay demiyorum çok zor ateşe elini sokmaktan daha zor.. Ama sen bu asırın dirayetli ümmetisin.. Allahtan iste.. Çıkış yolu verecektir inşallah.. Hepimiz bu sel gibi akıp gelen iffetsizlik ve nefsani şeylere mücadele ediyoruz.. Allah Kerim’dir..

Ümidini kesmek, mümine haramdır!
Ümitsiz olma, sabırlı ol..
Hiç evlenemeye de bilirsin.. Ama bu senin hayrınadır.. Belki de yapacağın evlilik senin Cehennemin olacak.. Bilemezsin..

Sen kendini zinadan korumak için istiyorsun da, yapacağın evlilik daha külfetliyse? Sabredilmeyecek biriyse karşındaki?

Daha da içini karartmak istemem evlilik hakkında ama evlilik=mutluluk değildir..

Evlilik = sorumluluktur.. İnsanın level atlamasıdır.. Kimileri o levele çıkıp geri daha aşağıya da düşüyor.. Sen sorumluluklarını bil, yetiştir kendini, hazırla buna ki zorlanma.. Belki de bunun için Allah sana zaman veriyor..

İnsana düşen, kendinden iyilere bakıp, şikayet etmeye hakkı olmadığı gibi; (çünkü neyle nasıl imtihan oluyorlar bilemez) kendinden daha kötülere bakıp şükretmekle mükellef..

Sen şimdi sağlıklısın.. Elin ayağın bir şekilde düzgün.. Peki ya engelli olsaydın? O insanlara bakıp onların gelinlik, çocuk sahibi olma hayallerinin olduğunu düşünsene? Bazılarına Allah nasip etse de çoğu bunu yaşamadan göçüp gidiyor bu diyardan..

Üstelik senin sahip olduğun bir çok güzelliğe, özgürlüğe sahip olamadan.. Onların yerine koy kendini de, acaba şimdi sahip olduklarına şükür mü ederdin? Yoksa hala o özendiğin ama içini bilmediğin insanların hayatlarına mı imrenirdin?

O evli çocuklu insanlar mutlu görünmeleri belki de daha imtihan edilmediklerinden olabilir mi?

“Ayakkabım yok diye ağlıyordum, ayakları olmayanı görene kadar..”

Bu senin ve bir çok insanın hayat felsefesi olmalı..
Mutluluk, sahip olduklarınla yetinip, şükretmekle mümkün olur..
Sahip olamadıklarına imrenmek, mutsuzluk, şükürsüzlük, hatta sahip olduğun nimetlerin de kaçmasına sebep olur.. Sahip olduklarına şükret.. :)) ki mutlu olasın.. Selam ve dua ile..

Çok çabalasan da yine olmayınca olmuyor sevilmeyince sevilmiyor; sevmeyince sevmiyor..

Çabaladığım bişey yok.. Ama bu gözlemlerim..