Soruyu ilk okuyunca olmaz dedirtiyor insana. Bir gün kızlarla kendi aramızda şarkılara sanatçılara yorum yapıyoruz. Biri Neşet Ertaş seviyor, biri Nil Karaibrahimgil, biri Grup Seksendört, biri Yalın, biri Ahmet Kaya. Sonra bakıyorsun Nil seven Neşet sever olmuş, 84 seven Ahmet Kaya müptelası olmuş, yani insanlar değişebiliyor."Aklımı geri ver sende kalmasin" da etkileyici "Evvelim sen oldun.." da "kendine iyi bak" da "Seviyorum seni işte her gün daha çok bu gidişle" de güzel söz. Hayata bakış, ruh hali değişebiliyor. Buna bağlı olarak beğeniler davranışlar değişebiliyor. Bazen sözleri anlamayıp sadece ritme odaklanıyoruz. Ne oyun havaları var sözlerine oturup ağlanacak.. Müzik zevkinden dolayı ayrılık olmaz bence. Kültür farkı vardır, karakter farkı vardır bak onu bilemem.
Bence olabilir herkes sevdiğini aynı şekilde göstermek zorunda diyil veya farklı gönüller bir olamaz diye birşey yok aman hissetmeden laf olsun diye söyleyelim nolcak karşıdaki mutlu olur sevap point gelir sjfkskfks çok saçmaladım Allah affetsin sjdkskf
Bana boş yapma diyor nickine bakmadan Allasen şizo kaybol sana kafa atmadan Uyku saatin geldi, sütünü iç tabi yatmadan Şükret sen bana sabahları ise kalkmadan
Herkes sevgisini aynı şekilde tercüme edemiyor maalesef. Bunun için söylemekten çok hissettirmek önemli. Evvelim sen oldun ahirim sen deyip de arkasında duramıyorsak sıkıntı.
Hiçbirim gına geldi şu layt erkek sözü vs keko kıro sözlerinden.
Anlayin anlayın! Biz kizlar ( kezobanlar hariç) Bu tür şeylerden bu tür basit ve ucuz sözlerden hoşlanmiyoruz! Seviyorsaniz ADAM gibi hissettirip gösterin. Sözle ancak askıda kaliyor.
Adamın ağzı laf yapamıyor diye sadece aşkım seni çok seviyorum dedi diye az mı seviyo. Neşet baba güzel demiş ama bizdeki ağız onunla yarışamaz. Ama ben de seviyorum kardeşim.
Sabahtan akşama kadar 50 kere "seni seviyorum" diyenlerin ağzına kürekle vurasım gelir. O kadar itici gelirdi ki ayda yılda bir içinden ne zaman geliyorsa söylemesini tercih ederim.
Haklısın. Ama bu genel bir sorun. Sadece sevgiyle alakalı da değil. Samimiyetimizi, vefa duygumuzu kaybettik. Elimizdekilerin değerini bilmiyoruz. Herşeye maddi değer verir olduk. Şahsen ben yalnızlığı sever oldum. Bir de eski türkülerimizi.
En İyi Cevaplar