Aşk İlişkileri 
Bebek Bakımı 
Cam Cilt 
Üniversite Tercih 
Gündem 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Çok özür dilerim, bunları okuyup da sevmekten korkmanızı insanları sevmenin kötü bir şey olduğunu düsünmeyin zira hayattaki en güzel şey sevmektir ama öyle seni seviyorumlu sözcükler türetmek değil zerrende hissedebilmek sevmektir.
Soruma gelmek istiyorum:
Bundan yaklaşık bir yıl öncesine kadar bir kızı tanıdım temmuz 25'te ve o günde doğum günüydü onun en çok sesini sevdim o kadar güzel bir şeydi ki bir şiir gibi onu dinlemek ona eşlik etmek çok güzel bir şeydi. Aşık olmuştum sonunda okuduğum kitablarda , dinlediğim şiirlerde, eşlik ettigim müziklerde sevgiyi o kadar güzel bir şekilde lanse ettiriyordular ki bir an önce sevmek istemiştim bir an önce aşık olmak belki de hatta ahmed arifin leyla erbile yazdığı mektubunda leyla beni insan ettin dediği duyguyu yaşayacak kadar sevmek istedim ve oldu aşık oldum merdivenleri üçer beşer çıkmanın o güzel duygusu vardı içimde ve zaman geçtikçe her şairin hayatında oldugu gibi bende terkedildim bir başına kalmış haldeydim ama yine de onu seviyordum. Tartıştık birbrmize bağırdık kırıcı sözler belki de söyledik ve en son dayımın vefat ettiği gün kendisine ihtiyacımın olduğunu söyledim o ise onunla konuşmak için bahane ürettiğimi , akabininde kendisiyle daha öncesinde yaşamış olduğum tatsız bir olayda anneme telefonumu vermemi ve annemle konuşmak istediğini söyledi ben de verince anneme beni sevmediğini ve bunu anlamadığımı söyledi ve o gün yine annenle mi konuşayım dedi : ben de o gün yani dayımın vefatından sonra beni öyle bir kırdı ki bu sözü söylediği için ben de tamam dedim ve ayrıldık. Aylar geçti onu hatırlatan hiçbir şeyi istemiyordum telefonunu , fotoğraflarını, her şeyin sildim ama yine de kalbimdeydi ama ona alismak zorundaydım. ve aylar geçti birgün aradı gizli numaradan konuştuk o konusuyor bense onu dinliyordum sonra şunu sordu : Istersen insatgramdan istek atayim orada yazışırız arada falan dedi ben ise buna gerek olmadığını söyledim ve 2 ay geçti ki üzerinden tabi bu esnada beni hiv aramadı baktım birgün istek gelmiş açtım sordum kimsin diye kendisi olduğunu söyledi konuştuk beni özlediğini söyledi konuşuyoruz arıyor gülüyoruz çok güzeldi ama velakin ona attığım mesajlara görüldü atıyor cevap vermiyor aramiyor sormuyor günlerce mesaj atıyorum hiç yazmıyor aramiyor sizce ne yapmalıyım? Içim çok yanıyor yalvaririm sizlere bu niye böyle yapıyor. Geçen hatta konuştuk ağladı ne oldu diye sordum kendisinden nefret ettiğini artık yaşamak için bir sebebi olmadığını ne kadar hep iyi şeylerin olacağını umut etse hep ayni seylerin olduğunu söyledi. Onu cok seviyorum ama beni o kadar üzmüş ki artık insanalr görmek bile istemiyorum hattimi kapatmak instagram kapatmayı düşünüyorum sizce neler yapmalıyım lütfen okuyun ve yazın allah aşkına.
çok özür dilerim Çok uzun oldu ama hergün ölüyorum icim paramparça oldu.
Soruma gelmek istiyorum:
Bundan yaklaşık bir yıl öncesine kadar bir kızı tanıdım temmuz 25'te ve o günde doğum günüydü onun en çok sesini sevdim o kadar güzel bir şeydi ki bir şiir gibi onu dinlemek ona eşlik etmek çok güzel bir şeydi. Aşık olmuştum sonunda okuduğum kitablarda , dinlediğim şiirlerde, eşlik ettigim müziklerde sevgiyi o kadar güzel bir şekilde lanse ettiriyordular ki bir an önce sevmek istemiştim bir an önce aşık olmak belki de hatta ahmed arifin leyla erbile yazdığı mektubunda leyla beni insan ettin dediği duyguyu yaşayacak kadar sevmek istedim ve oldu aşık oldum merdivenleri üçer beşer çıkmanın o güzel duygusu vardı içimde ve zaman geçtikçe her şairin hayatında oldugu gibi bende terkedildim bir başına kalmış haldeydim ama yine de onu seviyordum. Tartıştık birbrmize bağırdık kırıcı sözler belki de söyledik ve en son dayımın vefat ettiği gün kendisine ihtiyacımın olduğunu söyledim o ise onunla konuşmak için bahane ürettiğimi , akabininde kendisiyle daha öncesinde yaşamış olduğum tatsız bir olayda anneme telefonumu vermemi ve annemle konuşmak istediğini söyledi ben de verince anneme beni sevmediğini ve bunu anlamadığımı söyledi ve o gün yine annenle mi konuşayım dedi : ben de o gün yani dayımın vefatından sonra beni öyle bir kırdı ki bu sözü söylediği için ben de tamam dedim ve ayrıldık. Aylar geçti onu hatırlatan hiçbir şeyi istemiyordum telefonunu , fotoğraflarını, her şeyin sildim ama yine de kalbimdeydi ama ona alismak zorundaydım. ve aylar geçti birgün aradı gizli numaradan konuştuk o konusuyor bense onu dinliyordum sonra şunu sordu : Istersen insatgramdan istek atayim orada yazışırız arada falan dedi ben ise buna gerek olmadığını söyledim ve 2 ay geçti ki üzerinden tabi bu esnada beni hiv aramadı baktım birgün istek gelmiş açtım sordum kimsin diye kendisi olduğunu söyledi konuştuk beni özlediğini söyledi konuşuyoruz arıyor gülüyoruz çok güzeldi ama velakin ona attığım mesajlara görüldü atıyor cevap vermiyor aramiyor sormuyor günlerce mesaj atıyorum hiç yazmıyor aramiyor sizce ne yapmalıyım? Içim çok yanıyor yalvaririm sizlere bu niye böyle yapıyor. Geçen hatta konuştuk ağladı ne oldu diye sordum kendisinden nefret ettiğini artık yaşamak için bir sebebi olmadığını ne kadar hep iyi şeylerin olacağını umut etse hep ayni seylerin olduğunu söyledi. Onu cok seviyorum ama beni o kadar üzmüş ki artık insanalr görmek bile istemiyorum hattimi kapatmak instagram kapatmayı düşünüyorum sizce neler yapmalıyım lütfen okuyun ve yazın allah aşkına.
çok özür dilerim Çok uzun oldu ama hergün ölüyorum icim paramparça oldu.
En İyi Cevaplar