Sessiz konuşmayı sevmeyen muhabbet etmeyen birisiyim

sadece kendime yakın hissettiğim muhabbetini sevdiğim kişilerle konuşuyorum ruh halim de kötü depresyon demeyelim artık çünkü bu bana yapıştı.bi sürü olumsuzluk yaşadım bir insanın psikolojisini bozabilecek türde sonuç olarak sessiz bir kızım insanlar yokken huzurluyum.kendimi özgüvensizim diye düşünüyorum halbuki heyecanlanmamı gerektirecek durumlarda gram heyecan olmuyor artık mesela 50 kişiye hitap etsem karşımda tek bir kişi varmışcasına konuşabilirim.sanki hiçbirşey umrumda değil... kimse beni sevmez gibi geliyor sevdiğim erkekler başkasına gidiyor bu bir kere değil kaç kere oldu ben de kendimi iyi ifade edemedim ... bu durumdan kurtulma htimalim var mı? eskiden çok neşeli esprili mutluydum ben.bu durumum nedir düzelio normal olabilir miyim?
Sessiz konuşmayı sevmeyen muhabbet etmeyen birisiyim
Cevapla