Sevdiğini, değer verdiğini gösterememe acizliği

bu kişinin kendi içinde acizliğidir bence. belki küçük bir zaman dilimi olarak gelebilir ama 1,5 yıllık ilişkim sırasında kız arkadaşım için ben bunu yapmam dediğim her şeyi çiğneyerek karşılık beklemeden yaptım. belki kişiliğimin dışına çıktım ama bu olumsuz veya kötü tanımlamalar getirmesin aklınıza.

karşılık beklemiyordum ama bir zaman sonrasında bunları görmezden gelmesi üstüne ilgi eksikliğinden yakınması ve seni aslında yabancı durumuna düşürmesi sonrasında sana o kadar dokunuyor ki bir daha hiçbir zaman kimseyi memnun edemeyecek, kimse ile mutlu olamayacak, kimseyi sevindiremeyecek, kimseye güvenemeyecek gibi hissediyorsun.

hayat sonuçta değer vermek ve değer bulmak adına verilen bir yarış. bunu kimse inkar edemez.

ben suçu onda değil hala kendimde arıyorum. kendimle olan savaşımı kazanabilirsem çevreme yararlı birisi olabilirim. zaman içerisinde kendimi çok geliştirdiğimi düşünüyorum ama geriye dönüp baktığımda bir adım bile atamamışım. şu an sevdiğimi düşündüğüm birisi ile sırf onu üzmeyeyim, hayatını karartmıyım diye tanışamıyorum. insanları üzebilirim çünkü öyle yaptım bundan önce. böyle bir özgüven kırıklığı oluştu.

çıkış yolu bilen veya bu tarz durumları bende yaşadım diyenlerin öyküsünü alabilirim .