Hadi Tartışalım: Eski sevgili neden vazgeçilmez olur?

Benim hayatım bu sitede ikiye bölündü KS den öncesi ve KS den sonrası olarak. Bir çok soru cevapladım bir çok insan tanıdım özellikle kızlarda gördüğüm şey şu oldu: eski sevgili unutulmuyor.

Bir kız düşünün çok güzel cıvıl cıvıl gençliğinin baharında, asla aşık olmam diyor aşık olupta napacam başıma bela mı alıcam diyor. Çevre de kız arkadaşlarına bakıyor sonra başka kızlara bakıyor hepsi sevgilisi tarafından aldatılmış derbeder olmuş. Bu diyor ki bak ben ne iyiyim ağrısız dertsiz başım var.

Bir gün biriyle tanışıyor düşünceleri hoşuna gidiyor buluşuyor onunla diyor ki çirkin bir çocuk kim bakar ki buna diyor. Ama güzel konuşuyor be takılayım ne olacak ki zaten hayatımda kimse yok diyor. Ancak zamanla bağlanıyor duygularının kölesi oluyor sanki artık gözü onun tipini görmüyor. Bir bakıyor ki onsuz vakit geçmiyor hatta belki kendini ona teslim ediyor.

Gün geliyor çocuk onu aldatıyor ve (ya) kendini içkiye veriyor ve (ya) küfürbaz ve şiddet yapar hale geliyor. Gün geliyor çocuk onu terkediyor o bir eski sevgili oluyor. Ama asıl kızımız işte burada anlamadığım bir ruh haline giriyor. Eski sevgili saplantısı!

O günden sonra o eski neşeli cıvıl cıvıl kız gidiyor yerine sürekli ağlayan sürekli paranoya eden ve sürekli eski sevgilisini stalk eden bir kıza dönüyor. Halbuki kız kaybedilen zamana göre ve kaybettiği değerlerine göre bile hala genç ve güzel. Hala yeni aşklara yelken açabilir durumda ama güdülerine yeniliyor yine o kavgacı yine o döven adama geri dönmek istiyor.

Neredeyse 40 yaşına geldim bir 40 yıl daha geçse bu takıntıyı ben anlayamayacağım. Sizce nedir bu eski sevgili takıntısı?