Tükenmişlik sendromu yaşadınız mı hiç?

Bende oldu zamanında. Yani hem spor, hem ayrıldığım bir sevgili, arkadaşlar, hem okul, hem sınav stresi, hem sık yolculuk etmem, hem ilişki durumumdaki minik bir karışıklık.(Not: Aldatmadım. Yani dışarıda olduğu için tümüyle geçici durumda olan ilişkilerdi zaten hepsi)

Bunların hepsi birleşince bende çok uzun sürmesede bir iki gün hayata küsme durumu oluştu. Yani yok gibiydim. Hiçbirşeyden zevk almıyordum. Esprilere zoraki gülüyordum. Hani minik çaplı depresyon gibiydi. Sanki tüm hayat enerjim yaşama isteğim bitmiş gibiydi. Yaşama çok bağlı olmasam intihar sebebi olurdu. :D Ama iki tane arkadaşım(Kızdır ikisi de) birlikte baya ilgilenmişti benle o iki gün. Ayrıntılardan bahsetmeyeceğim ama neticede atlatmıştım. Atlattırmışlardı :D

Yaşadım ve hala yaşamaktayım

Yaşama sevincini kaybedip yapmak istediğin bir şey olmuyor

İlgi alanını genişletmeye çalışıyorsun ama işe yaramıyor

Bir kere her şey tarafından kırıldığını hissediyorsun ve güven verecek bir şeyler arıyorsun

Ama yok

Yaşadım ve hala yaşıyorum. Daha az önce kafam iki elimin arasında hindi gibi düşünerek yatıyordum. 2,5 yldır İşim yok, arkadaşım yok denecek kadar az, 8 yıldır aşk yok, para yok. Bunca şeyin sonucunda ister istemez tükeniyorsun. Gün geçtikçe kendimi daha kötü hissediyorum aslında. Ayakta durmamı sağlayan tek şey zaman zaman çizdiğim resimler, karikatürler ve yazdığım mizah yazıları diyebilirim. Bunların dışında koca bir hiç...

200 senesi ne vampir misin, cadı mısın :/

Sen 2 hobi 5 el becerisi 9 kitap diyorsun ama o dönemde aşk yaşamamışsın bence boşa geçirdiğin bir dönem olmuş..

İşte bu aşksız geçen yıllar senin yaşama sevincini elinden almış, arkadaş hobi mobi bunlar sahte mutluluklar, aradığın aşkı bulunca asıl mutluluğu keşfedeceksin <3

Sabah sabah nerden geliyor bu romantikliğim lanet olsun

aktif olarak yaşıyorum şuan bu söylediğin tükenmişlik sendromunu hayata dair planladığım bir şey var her şeyden çok istediğim bir şey umudumu yitiriyorum sürekli mesela bu akşam eve geldim iyice karamsarlaştım yaşamak sadece mecburiyetten zoraki geliyor

İnsanlar zaman zaman böyle duygulara kapılabiliyo çok harekelti yaşam temposu içinde bir an duraklama oluyor ama bu böyle gidecek diye bir şeyde yok herşey senin elinde ..Bir insan ne yaparsa kendine yaparmış iyilide kötülüğüde

Kitap okumaya en büyük engel internet gibi.Geçen bir elektrik kesildi.Yarım kalan kitabı bitirdim :D

Şartel indirme eylemi yapmak lazım.Günde 2 saat tüm elektronik eşyalardan kurtulmak için. :D

arap yağı bol bulunca kıçına sürermiş derler ya getirdiler o zillyi almnaydan buraya adam ettiler kalktı bir tarafları işin kötü tarafı herkes dizi için peşinden koşuyo bunun toplanıp iş ahlakı yok diye hiç bir işe almasalar çok daha iyi olur

inişli çıkışlı bir hayat, herkes mutlaka yaşıyordur.. Tekrar aynı tempoyu yakalayamaman için bir sebep yok bence :)

Geçen gün rus kızla konuşuyordum sipa sipa ,oçen krasiva,nazdorvia.buzdoravia dedim benim rusça tükendi kızda kaçtı gitti en üzücü tükenmişliğim buydu :((((

Kotanı yükseltmen lazim yani ugras olmazsa bıkkınlık olur isteksizlik olur eger kotanı yükseltirsen ya da farkli seyler denersen gececek mesela sobale al palet al tual al resim yapmaya kalkis caba ver gercekten dene