Kıme inandıysam yarı yolda bıraktı?

Hemen oluşturabileceğin bir algı değil bu. Beklenti içindesin. Herkes gibi sevilmek ve uzun süreli ilişki istiyorsun. Olağan bir durum. Ama buna giden yolda karşıya çok yanlış hissiyat veriyorsun. Kimsenin girmesini ve ya kalmasını bu denli isteme. Belli edersen ilk onlar gider. Objektif bakamadığın içinde zamanla şu oluşur. Sanki kimse seni sevmiyor, buna layık değilsin neden hep ben gibi saçma intrüzif düşünceler. Bunlarda seni acaba yeterince iyi değilmiyim gibi belli başlı özgüven sorunlarına iter. Burada beklentilerini değiştirmek, kısa süreli hedefler koymak en mantıklısı. Bu sayede zaman ile gelişebilir ve durumu lehine çevirebilirsin. Giden herkesi seni yıpratan birer canlı gibi değil, seni asıl ilişkin hazırlayan birer deneyim gibi görmelisin. Ya da giderek, gerçek sevgiye yer açtıkları için onlara minnettar olmalısın. İşte çözüm bu paragrafta.

Kalması için sebep yok. Yoluna bakman gerek. O seçimini yapmış. Aksine kalırsan her ümit kaybettiğinde sana dönmeye, konuşmaya çalışır.