Kavuşamayınca Adı Aşk Olurmuş!

Merhaba güzel kadın. Evet bilmesen de senden böyle bahsetmesi seviyorum. Sana bunları yazarken bile okumayacağından eminim ama canım öyle yanıyor ki.

Bazen soruyorum kendime. Seni umursamayan, senin sevgini umursamayan birini neden hala böyle acılar içinde bekliyorsun diye ama sonra diyorum ki ben seni içimden söküp atmak için sevmedim ki. Biliyorum beni asla sevmeyeceksin. Beni sevmeyi denemeyeceksin bile ama inan anlamıyorum sevgilim.

Tek hayali sana sarılmak olan bir adamı neden böyle kırabiliyorsun hiç düşünmeden?

Sen bana her git dediğinde ne oluyor biliyor musun? Önce boğazım düğümleniyor. Sonra dolmasın diye dişlerimi sıktığım gözlerimden birkaç damla yaş süzülüyor ve bana bıraktığın acıyı her zerremde hissediyorum. Aslında bu kadar katı olmasaydın bana karşı, anlardın sana sarıldığımda yeniden doğacağımı. Tüm acılarımı, iki kaburgamın arasına sıkıştırıp yok edeceğini anlardın.

Hep bana senden soğuyayım diye kötü huylarından bahsediyorsun ya hani. İşte bilmediğin bir şey var. Seven bir adam sevdiği kadının tüm kusurlarını, hatta cinayetlerini bile kusursuzlaştırır.

Bilmediğin çok şey var aslında, benimde anlatamadığım. Mesela ben şimdi sana nasıl anlatabilirim ki? Tek bir fotoğrafına saatlerce bakıp parçalı iç geçirmelerimi, dalıp dalıp gitmelerimi, uzanıp ellerini tutmak isteyip de ellerimin boşta kalışını nasıl anlatabilirim ki? Anlatamam sevgilim, anlatamam...

Bana "seninle asla olmayacağını biliyorum" deyip ittiğin zaman içimde ne fırtınalar koptu bir bilsen, zaten karanlık olan dünyamda iyice dibe battığımı, canımı en fazla ne kadar yakabilir diye düşündüğüm her anda o adama giderek beni bir intihara sürüklediğini gün gibi ezberlemiştim. Oysa benim tek ezberlemek istediğim yüzündü. Göz detayların, beğenmediğin küçük dediğin dudakların ve en ince ayrıntısına kadar ezbere bilmek istediğim tek şey sendin.

Olmadı, sen gittin. Solumda, soluğumda kaldın.

Nefesin, gülüşün, bakışın, sesin, kokun, hepsi solumda kaldı. Bir de sen soluğumda kaldın. Aldığım nefeste kaldın. Bir kez olsun elini tutamamışken bu kalbimde bıraktığın iz de neyin nesi güzel kadın?

Ben yine de geldim. Hep geldim.

Sadece sırf beni bir kez olsun sev diye sana milyonlarca kez geldim. Her seferinde koca koca dağlar diktin önüme, pes etmedim. Tüneller kazdım, yine geldim. Sana geldim, yine yaranamadım.

Bu kez anladım ben. Seni sevmeyi çok ağır ödüyorum güzel kadın.

Bana bıraktığın bu karanlıkta içimdeki çocuğu da öldürdün sen, işte bu kez anladım. Hiç düşünmemiştim seni sevdiğim için kaybedeceğimi ama kaybediliyormuş. Yine de canın sağ olsun sevgilim.

Ben sana hiç git diyemedim. Çünkü sen bana hiç gelmedin.

Gelsen de diyemezdim zaten. Belki de en büyük problem buydu. Ne dersin güzel kadın bu muydu sence de? Belki de budur ama bir şey diyeyim mi? Ben sana hiç git diyememişken sen bana her seferinde git dedin. Olsun yine de bekliyorum ben seni sevgilim. Gel, kurtar beni bu karanlıktan. Geldiğinde yine baş belası de ben sana ellerimi uzatırım. Sen yeter ki gel. Ben sana vanilyalı dondurmalar da alacağım söz veriyorum.

Arkadaşlar bu Bence belki okunur, belki okunmaz ama eğer okunursa şimdiden okuyup yorum yapan herkese teşekkürlerimi sunuyorum 😊 Umarım sen de okursun. "M"