Kırılsam da, Tükensem de, Yorulsam da, Yaşadığım Her Tecrübeye Değdi!

Yine yalnız ve sessiz karanlık bir odanın ucunda sadece sigara ateşinin ışığı ile yazıyorum. Tek bir sorun vardı. O da, seninle defalarca aynı konu üzerine kavga edip üzerine günlerce konuşmamamızdı.. Seninle konuşmayınca uyuyamıyorum. Her seferinde ilk kavga edişimizmiş gibi canım yanıyor. Deliler gibi aşıksan gözün hiçbir şeyi görmüyor ne kendini, ne yerde olan gururunu, ne ona olan öfkeni..

Niye sana direnemiyorum sana bu kadar öfkeliyken, senden nefret ettiğimi düşünürken nasıl sana teslim olabiliyorum ?

Bensiz Mutlu musun? Bensiz Nasılsın?

Bizimkisi farklıydı bilirsin demekle başlamak isterdim ki herkesin aşkı kendisine farklıdır ama hep hayatım boyunca bunu hissettim kimse bizim gibi olamaz. Bensiz geçen 25 saattir nasıl hissediyorsun? Böyle iyi mi? Şuradan başlayalım mesela bu sabah ( Günaydın sol yanım ) diye mesaj atan birisi olmadı, bana da kahvaltını ettin mi gülüm diye soran aşk olmadı, sen sormadan sana da kalktım hayatım patates kızartıyorum şimdi kahvaltımı edeceğim diyen birisi olmadı bunu düşünmek bu sabah kahvaltımı etmeme'me yetti. Peki sana ne hissettirdi ben uyandığımda sen genelde çalışıyor oluyordun peki sen ne yaptın? Sabah uyandım işe gidiyorum diye mesaj atacak kimsen yoktu, eminim işe gitme hevesin yoktu.

Zaman durdu sanki. Beklerken seni

Tartışmanın öfkesiyle hırçınlaştığımı sinirlenip telefonu fırlattığımı hatırlıyorum. Sonra şoka girip hüngür hüngür nefesim kesilene kadar ağlayıp kendimi teselli ede ede uyuyakaldığımı hatırlıyorum. Bir kaç saat sonra göz kapaklarımın açıldığını ve etrafıma baktığımı hatırlıyorum daha sonra direkt aklıma gelip telefona bakmamı dayanamayıp tekrar gözyaşlarımın döküldüğünü hatırlıyorum. Sensiz uyandığım bu sabahın etkisindeyim 'Yarın sabahta mı onsuz uyanacağım' çaresizliğiyle kalbime giren sancıyı hatırlıyorum. şu an sana sarılsam özlem'den gözlerim kapanırdı..

O şehri yakmak istiyorum yok etmek

Allah o şehrin belasını versin sokaklarıma çıkmıyorsun, istediğim zaman sana gelemiyorum, istediğin zaman bana gelemiyorsun yoksun. Benden kilometrelerce uzaktasın bu koduğumunun kalbini hala kendine attıra biliyorsun.

Kalbine geceleri söz geçire bilirsen her zaman geçirebilirsin.

Yarının nasıl geçeceğine bu gece karar verir. Sürekli düşünmek senin sağlıklı kararlar almanı engeller. Düşündükçe düşünürsün işin içinden çıkamazsın. Sonra bitkin bir hale gelir uykuya dalarsın. Ertesi gün sabah olunca sarhoş gibi kendini yorgun hissedersin ama tüm bunları yalnız yaşarsın bunlara sebep olan kişi senin ne halde olduğunu bilmez.

Uykusuzluk sendromu!