Bizzat kendi yaşadıklarımı yazı haline getirmek istiyorum. Belki bir iki kişi benim yaşadığımı yaşamıştır. Belki terk etmek isteyeni, kararından vazgeçirebilirim. 2009dan beri yaşadıklarım...
Evet, böbreklerim tam çalışmıyor olabilir, ama şu an yetiyor.
Evet, kalbimde ritim bozukluğu olabilir. Bu sürekli bayılmama, hiçbir şey hatırlayamamama sebep olabilir. Ama kalbim atıyor! Kalbim, vicdanım var en azından..
Evet, ilerde belki çocuk sahibi olmak, saymayı bıraktığım ameliyatlarım yüzünden zor olabilir.
Geçirdiğim ameliyatlar yüzünden karnımda 12 dikiş izi olabilir.. Ama bu yüzden gerçekten bir insan sözlüyken terk edilir mi?
Evet, çok fazla ameliyat geçirdim, iç kanaması geçirdim, komada yattım. Fakat bunları yaşamış olan birisini terk etmek zorunda mısınız? Hayır değilsiniz, olmamalısınız.
Aksine o insanın yanında olmalısınız. Ona destek olmalısınız. Yanında olduğunuzu hissettirmelisiniz.
Bazı günler oluyor ki, hasta olan resmen isyan ediyor. Yoruluyor, tükeniyor. Bitsin istiyor.. Ama sonra yine ayağa kalkıyor, toparlanıyor. Çünkü elini tutan birisi/birileri var.
Hep böyle olmalı, hastalık yüzünden terk edilmemeli insan.
Zaten hayat onun için zor oluyor.. Bir darbeyi de sevdiğini zannettiği insandan almamalı. Sonra toparlanması çok zor oluyor.. Ve asla eskisi gibi olmuyor hiçbir şey. Ne gülüşü, ne neşesi, ne sevinci..
Yapmayın, kalp kırmayın!
Bu soruyu soruyordum ben de kendime.. Sonra anladım ki, hiç sevmemiş. Sevseydi korkak gibi kaçıp gitmezdi..
Not: Hastasın diye sakın sevdiğini terk etme. Yaşadıklarını biliyor, görüyor, oda seninle birlikte yaşıyor. 'Yapamam, ona bu acıyı yaşatamam. Ya bana bir şey olursa' deme. Eğer gerçekten seviyorsa, sen kovsan da o gitmez. Güçlüdür çünkü. Taşıyabilir seni. Öyle insanları sevin işte.. onlar gerçekten seven insanlardır çünkü.
Hasta diye kimse tabiki terkedilmemeli. Hastalıkların hepsi moralle geçiyor.
Hastalıkla mücadeleyi hele en iyi bilenlerdem biriyim. Annem lösemi ve kangrubu AB negatif. Bazen acil ihtiyaç oluyor, ince bir çizgi... Meslektaşlarına haber veriyorsun kimseden ses çıkmıyor, arkadaşlar yok, sosyal medya... Milyonlarca kişi içinden cesur birkaç kişi arıyor gelebilirse geliyor. Allah razı olsun gelenlerden. Sonra meslektaşlarıma tekrar bakıyorum, özlük bilgilerinde... Kanları uyuyor, ya korkaklar ya da çıkarcı. Kimse başına gelmeden anlamıyor.
Bende belki anlamayacaktım, şimdi A rh pozitif de olsa kan bağışı yapıyorum, ilik donörüyüm aynı zamanda.
Allah şifa versin üzüldüm malesef böyle insanlar var Allah gönlüne göre versin amin. Bende uzun zaman önce öyle bir merhametsize denk gelmiştim.
ben bademcik ameliyatı olmuştum, hastanelerde inim inim inliyorum, konuşamıyorum, ağrıdan duramıyorum, ne bir çiçek ne arayıp sormak..
ve hatta kendisi arkadaşlarıyla eğlencelere akmıştı, sitem ettiğimde ise , görüp görebileceğim en egoist insan repliğini zikretmişti;
biri hasta diye diğerinin de onunla birlikte acı çekmesi ve mutsuz olması mı lazım. ben eğleniyorum diye sevinmelisin (!!!) o an içimden bir şey koptuğunu hatırlıyorum. sonra bitti gitti zaten. ondan sonra da beni zor zamanımda veya hastayken yalnız bırakan hiç bir sevgili için ikinci bir kez düşünmedim. tabi daha sonra bir aralar bu insan aklıma düştü yine , normale dönmüş gibiydi sanki. acabalardaydım. sonra ben ileri derecede hastayken aynı bencillikle arayıp hiç hastalığımı dikkate almadan benden alması gereken enerjiyi almaya çalışıyordu. tek derdi kendisiydi her zamanki gibi...
telefonu kapattıktan sonra bu insanı ilk seferinde neden bıraktığımı hatırladım. insanların yıllar geçse bile değişmediğini ve değişmeyeceğini bir kez daha anladım. benden olabildiğince uzak kalmasını diledim.. arkadaş bile kalınmayacak insanlar listesine ekledim..
bak aslında bu çok önemli bir konu. seviyorsan bırakmamalısın. ama ya araya acıma duygusu girerse? işler o zaman sarpasarıyor, bir kavgada sağlıklı bir bireyle tartışırsın ama bu halde tartışamıyorsun. değişik ikilemler yaşıyorsun, yaşamadım ben bunu ama empati yapmaya çalışıyorum. Allah kimseye yaşatmasın böyle durumları.
çok doğrusun işte olay da burada, bunları kaliteli, kendini bilen insanlar yapar. eğer biri terk etmeyi düşünüyor davranışları da bu yönde oluyorsa o kişinin sen hasta olmasan da ileride sana sağlam bir çınar olacağından şüphe ederim. terk etmesi bence burada bir nimet, şükretmek gerek.
Sen kurtulmussun.. lutfen uzulme. Bunu yapan evliykende en ufak sorunda ceker gider dua et.. yolun basinda kurtuldguna canim. Gecmisler olsun yapabilecegik borsey varsa soyle lutfen.. ALLAH CC tüm hastalara acil sifalar versin...
Yaşadıkların çok zor acı ve üzücü heleki hastalıklarının bir kısmının devam ediyorken olayların gerçekleşiyor olmasına ragmen senin hala burda dımdık durabılmen takdırede şeyan helal olsun. Herzaman böyle ol geriye bakma onune bak yaşame nerjısıyle dol hayatı yaşa sev emin ol bir gün bu kaybının daha güzel bir başlangı için oalcagını anlayacaksın...
Eski beşemi kaybettim.. ama yinede gülümseyebiliyorum. Mutlu olabiliyorum.
Evet, bazen gerçekten kendiöi kötü hissediyorum. Bazen dışa doğru yansıtıyorum da bunu. Ama eğer becerirsem, maskemin arkasına saklanıp, tüm acılarımı, yorgunluklarımı, isyanlarımı bir gülüşün arkasına saklıyorum.
Bunu yapma işte bu hata. At maskeyi at o yaşanmışlıkları olumsuzlukları. Hayat herşeye rağmen devam ediyor tüm varlığıyla. Önemli olan nasıl başladığın değil bu gün nerde oldugun ve yarın nerde nasıl olmak istediğin. Şimdiden başla kendi maskeni oluşturmayı. :)
Rab seninle unutma, yemin ediyorum bunları okuyunca insanlıktan istifa diye bir müessese olsa diyorum. Ama inan kurtulmuşsun üzülme dua et bizde edelim.
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
En İyi Cevaplar