Asker Yareni Olmak Kolay Değildir

Size sevdiğim insanla nasıl tanıştığımızı anlatacağım o mutlu günleri sonra ise asker yareni olduğumu. Çok tuhaf şekilde tanıştık ama iyi ki hayatımda iyi ki var ve her şeyden çok seviyorum onu onunla gurur duyuyorum. İki farklı şehirlerin insanlarıydık ve zor günler katederek ve halada öyleyiz birbirimize sımsıkı bağlanarak buralara kadar geldik. Ben Bursa o Ankara tanışmamız ise bir tesadüf bir arkadaş sayesinde birbirimizi hiç görmeden sevdik uzaktan sevdik ve seviyoruz... Doya doya sevdiğime sarılamadım ama sesinde huzur bulduğum mutlu olduğum bir hayatıma renk katan bir can parçam var benim hem iyi günümde hemde kötü günümde seni seviyorum sevdiğim.

Herkes bekler sevdiği adamı

Asker ocağından dönsün ve kavuşayım diye ve öyle bir özlem hasret doğar içinde ki bunu satırlara dökemezsiniz.. Anlatılmaz sadece yaşanır bir duygudur. Bu sayede de sımsıkı sarılırsın hayatta ve sevdiğine.

Zaman geçmez...

Günler geçmez, aylar geçmez, yıllar geçmez ve dakikalar geçmez ömründen ömür gider şafak sayarsın onunla birlikte ama nafile onun boşluğunu dolduramazsın o gitti onunla birlikte ölüm başlar..

Hatıralarla yaşatırsın onu

Hatıralarla yaşatırsın onu kalbinde ağlama krizleri geçirsin televizyonu açtığın zamanda şehit haberi gördüğün zaman koşa koşa telini saldırırsın ona bir şey mi oldu diye aradığın zaman sesini duyduğun zaman hasret ve özlem duygu daha çok ağır basar sana o kadar yakın ama o kadarda uzaktır sevdiğin...

Ama her kız asker yareni olamaz bunu anlayan bilir bununla gurur duyuyorum... Ve bekleyeceğim şafak atarsa 150.

Her ananın oğlu asker olur ama her kızın sevdiği Jandarma olamaz.