Özlediğimi Bil!

Seni sevdim bir daha da kimseyi sevmedim

Seni sevdiğim kadar kimseyi sevmedim ben bu hayatta senden önce sıradan atıyordu benim kalbim sendin kalbimin ritmini alt üst eden.

Yanımda değilsin bir başka yerdesin ve bu uzaklık canımı acıtıyor yakıyor içimi bir gün son bulur mu bu aramızdaki uzaklıklar sonunda sarılmak varsa ben bir ömür sabırla beklerim bu uzaklıkların son bulmasını.

Bir kere sarılayım sana hayat dolusu içimdeki özlem bitsin.

Gözlerine baktığım an inan zaman dursun istedim dünya dönmesin istedim her şey herkesin olsun sen sadece benim ol istedim çünkü sen benim için bir dünyasın kalbim adını sayıklayarak atar bilmezsin sen bunu.

Benim yalnızca sana ihtiyacım var yokluğunda bir yanım hep eksik hep yarım sevdim seni bir başkasını istesem de sevemem artık bir kere tutsak kaldım gülüşünde sağır oldum bütün kahkalara.

Bir kere sev beni zaten ben seni herkesten çok severim

Hiç bakmadığın şu yüzüme bir kere bak da gülümse en azından gülüşünle avuturum kendimi sen bilmiyorsun sen gülümse bana benim yanaklarım kahkaha atar inan.

Seni severken en güzel hayalleri kurdum ben her hayalimin başında da sonunda da sen vardın seninle nefes almak değil seninle ölmeyi isteyecek kadar çok sevdim ben seni ne olur bir kere sev ben üstünü tamamlarım yeter ki bir adım at bana ben sana koşarak gelirim.

Yokluğundu benim içimi acıtan

Sana karşı olan bir özlemdi beni bu kadar ağlatan kendimi sana adadım alacağım her nefes senin yanında olsun istedim vereceğim son nefeste seninleyken olsun seninle yanyana olsun seninleyken her şey hoş bana inan ölüm bile.

Ben seni severken içimde kuşlar uçuşurdu.

Küçük bir çocuk düşünün annesinden dayak yiyeceğini bile bile üstünü başını kirleten bir çocuk düşünün babasından para alamadığı için ağlayan bir çocuk düşünün ödevlerini yapmadığı için öğretmeninden azar işiten ama sesini çıkartamayan işte bende bana gelmeyeceğini bilerek canımı acıttığını bilerek gözyaşlarımı dökmeme sebep olduğunu bile bile yine de sevmekten vazgeçmediğim.

Küçükken bir yolculuk yapacağımız sırada arabayla giderken ölecekse hep birlikte ölelim isterdim seni de aldım koydum o arabanın içine daha nasıl anlatayım be.

Ben seni beklemekten yoruldum söyle sen gelmemekten yorulmadın mı ben sana adım atmaktan gücüm kalmadı dizlerimde gelmeyeceğini adım gibi biliyordum ama yine de vazgeçmedim umut etmekten çünkü beni ayakta tutan tek şey umut'tu.

Gelmeyeceksen sen ben ne yapayım içinde senin olmadığın bir şehri yaşadığım bu şehir güzelse inan seni sevdiğim içindir

Özledim bir kere gel sarılayım.
Özlettin kendini bak yine burnumu ucu sızlıyor yokluğunda.
Kalbim ki kendisi sen diye atıyor.
Gelmeyecek olanı birini beklemekle geçiyor ömrüm.
Şimdi bu yazılar burada biter ve akar gözyaşlarım yüzümden.

Yazar: Emre Çiftci

Okuduğunuz için teşekkür ederim bir başka bencem'de görüşmek üzere hoşça kalın.