Sigara İçmemiz Gereken Bir Aşk Hikayesi

Bazı aşıklar vardır, koşulsuz severler. Sevdiği kişi ona çok terstir ama o hala sevmeye devam eder. Onun kendisini sevmeyeceğini çok iyi bilir fakat hiç karşılık beklemeden sevmeye devam eder.

İşte bende sevdim tamda bu şekilde. Sevdamı bu yazımda sizlere anlatmaya çalışacağım.

Onu nasıl tanıyıp, sevdim?

Henüz 14-15 yaşlarında liseye başladığım zaman görmüştüm o kızı, aynı sınıftaydık ve pek konuşmuşluğumuz da yoktu.

Onu ilk gördüğümde onun güzelliğine vurulmuştum, bakışları ve ses tonu beni benden almıştı. Zamanla onun kişilik ve karakterine de aşık oldum, çok iyi kalpli biriydi çünkü.

Bu aşk nasıl devam etti?

Lisenin birinci yılını doldurmuştuk, onu sevdiğimi anlamıştı galiba ve bu yüzden çekiniyordu benden. Okulun son günü tüm arkadaşlarıyla vedalaşırken, bana sadece öylesine bakıp çekip gitmişti.

Ben bunun acısıyla girmiştim yaz tatiline, eskiden çok sevdiğim ve hiç bitmemesini istediğim o tatil bana o yıl asır gibi gelmişti.

Yaz tatilinde onun beni sevmesi için çok dua ettim

Onu özlediğim için her gece sessiz sessiz ağladım, onu görmek için okulun açılmasını iple çekiyordum ve sonunda o gün gelmişti.

Onun karşısına çıkınca sadece bana baktı ve gitti. İkinci yılda böyle başlamıştı ki, acı haberle yıkıldım.

Onun başkasını sevdiğini öğrendim, onun sevdiği kişi ise geçmişte birçok halt yemiş olan, kadın koleksiyonu yapan ve aynı anda birden fazla kızla sevgili olan biriymiş. Onu tanıyan herkes bunu söylüyordu. 20 yaşının üstünde olmasına rağmen 14-19 yaş arası kızları idare ettiğini duymuştum.

Ben yinede aşkımdan vazgeçmedim, cesaretimi toplayıp karşısına çıktım ve onu sevdiğimi söyledim.

Benim itirafıma karşılık, gülümsedi ve oradan uzaklaştı. O gün bugündür benimle konuşmadığı doğrudur.

Onunla olan diyaloglarımız

Daha önce sadece dört kez diyaloğumuz olmuştu,

ilk diyaloğumuz lisenin ilk gününde olmuştu, bunun nedeni Karakalpak göçmeni olduğum için gözlerimin çekik olmasıydı;

Aşk: Sen Özbek misin?

Ben: Hayır. :/

İkinci diyaloğumuzun nedeni sessiz sakin biri olmamdan kaynaklıydı, o an bana sataşan bir çocukla kavga ediyordum ve beni kavga ederken görünce belli ki şaşırmıştı;

Aşk: Beni çok şaşırttın.

Ben: :/

Üçüncü diyaloğumuz, kazayla ona çarptığım için olmuştu, acelem vardı koşuyordum, aniden karşıma çıkınca çarpıştık;

Aşk: Yavaş ya. >:(

Ben: Pardon. :/

Son diyaloğumuz ise ona sevdiğimi itiraf ettiğim an gerçekleşmişti;

Ben: Seni seviyorum! Her zaman sevdim.

Aşk: :) ve koşarak uzaklaşır.

Benim onu sevdiğimi öğrendikten sonra, benimle hiç konuşmadı, ben onu görebilmek için her gün aynı yerde beklerken, o hep yönünü değiştirirdi. Onunla okulda karşılaştığım zamanlarda beni görmezden gelir, kızgın bakışlarıyla geçip giderdi.

Tamamen ayrı dünyaların insanıydık

O güzeldi, ben çirkin.

O zekiydi, ben aptal.

O zengindi, ben fakir.

O sağcıydı, ben solcu.

O mutluydu, ben mutsuz.

O gülerdi, ben ağlardım.

Öyle bir çekip gidişi vardı ki...

Mezun olduğumuz zaman, öyle bir çekip gitti ki, ciğerimi dağladı. Giderken bana nefret edercesine bakmıştı ve çekip gitmişti. Artık farklı şehirlerdeyiz, onun bulunduğu şehre son 5 ay içinde sadece 7 kez gittim ve tesadüf bu ya hepsinde de onunla karşılaştım, işin garibi o beni hiç fark etmedi, ya da görmezden geldi. En son bugün karşılaştım, yine geceden siyah kıyafetiyle içimi ısıttı. 20 yaşına merdiven dayamış bir aşık olarak, bu benceyi de bu yüzden yazdım.