Bir Bağımlılık; Sigara Ve Sen

Gidişinin ardından geçen 4 ay 8 saat 22 dakika..

Saat sabahın yedisi ve ben sana yazıyorum. Düşüncelerimi, umutlarımı seni geçiriyorum kağıda. İşliyorum adını ve o almak istediğim soyadını. Elimde yedinci sigaram ardarda tükettiğim. Başlıyorum sensiz olmayan cümlelere. Ellerim titriyor ve sen uyuyorsun.

Melekler gibisin, tatlı ve dağınık kollarını yastığının arasına alıp, masumca uyuyan bir bebek gibi...Kimbilir rüyalarına kimler giriyor, kimleri düşünüp yatıyorsun. Bilemiyorum ama o gördüğün her kişinin korkulu rüyası ben olmak isterdim.

Sen gittin...Evet zor ama hatta çok zor bunu bilmek inanası gelmiyor insanın, sen gittin...

Peki şu an ne oluyor...Beraber parklarda elele gezişlerimiz geliyor aklıma, ellerimi sıkıca tutuşların...Konuşurken gözlerinin içine bakmaya utanışlarım geliyor, saçlarımı oynayışların, ürkek ve masum bir şekilde öpüşlerin canlanıyor ağlayan gözlerimde.

Evet ben ağlıyorum. Önceden senden önce hiç ağlamayan ben, artık sulu göz olup çıktım. Yanında olamadım sana uzak kaldım, başka şehirler girdi aramıza ama ben seni, seni hep sevdim be genç.

Sanki dün vardın mutluluk içinde döküldü damlalar gözlerimde, şimdi yoksun ve ağlayışlarımlarım acılarla dolu.

Şu an sigaramı üflüyorum. Öyle içten üflüyorum ki...Sigaraya başladığım için kızacaksın biliyorum ve sırf bana kız diye, hayalini veya rüyama girip beni bunun için uyaran o sıfatını görmek için senin yasaklarını çiğniyorum.

Haksızdın, tüm gidişlerinde haksız...Bundan önce de gittin, biliyordum ben zaten desem güleceksin o karagözlerini küçülterek biliyorum. Ama biliyor insan işte, gelenlerin gideceğini biliyor. Yine de şans veriyor her gelişinde, çünkü her gidiş gelişini görmek istiyor. Her özleyiş, son bulsun istiyor insan...

Beklemek...Neyi ve neden beklediğimi anlayamadığım bir şeysin. Beklemesem geleceksin bunu da biliyorum. Ama denemeye korkak oldu bu hisler. Beklemediğim bir anda tekrar hayatıma girmek istemenden korkuyorum, birden arayıp seni seviyorum demenden korkuyorum. Sensizliğe alıştığım bir gün hadi tekrar benimle ol diyecek olman bile korkutuyor içimi...Beklemesem gelecek gibisin diyorum ya, sensizlik koyuyor gerçekten bana.

Gülümsüyorum sonra, keşke gelsen diyorum. Ben başka şeylere alışsam, hayatımda başkaları olsa bile gelsen diyorum, gelip hayatıma tekrar sıçsan diyorum...Diyorum işte, ama son olsun diyorum.

Seni beklerken, eğer geleceksen son olsun diyorum. Gitmeni görmek arkandan ağlayan ve sürekli senin aramanı bekleyen bir kız olmak istemiyorum ki...Varlığınla ağlamak, güne seninla başlamak istiyorum.

Bekliyorum, kimseyi hayatıma sokmadan, kimsenin hayatına sokmadan. Olmayan şeyimle neyin mücadelesini veriyorum bilmiyorum. Yine gülümsenecek birşey buldum işte...

Beklemem benim en büyük yanlışım gibi görünse de seni tanımakla yaptım o yanlışı...Seni hayatıma alıp, kendimi hayattan soğutarak...Ve inan bana çok güzel becerdim bunu...Soğudum herkesten ve farkında olmadan, elimde olmadan herkese soğuk davranıyorum. Konuşmasın kimse, bana sahte cevap vereceğim "Nasılsın ?" sorusunu sormasınlar istiyorum. Herkes gidiyor işte gece oluyor...Herkesin varlığının yapay olduğunu düşünüyorum, seni yanımda hissedince tek gerçeğin sen olduğunu düşünüyorum...

Sonra açıp bakıyorum resimlerine...Hepsinde gülümsüyorsun, mimiklerin, o saçma duruşların, gözlerinin parıltısı ve dudakların... İşte geliyor aklıma yine dudakların...Yeter ulan diyorum yeterrr... Niye çektiriyorum bunları, neden yaşatıyorsun bana diyorum kendi kendime.

Eşyalarımın çoğunu attığım ve dağılmış odamdaki sessizlik yankılanıyor kulaklarımda cevap olarak:

O gitti, kendine gel...Bu ilk gidişi değil ki, alışkınsın sen gitmelere, vedalara el sallamaya, kendine gel...Diyor işte, bunu diyen içimdeki sesin anasından girip babasından çıkmak istiyorum...Tüm küfürleri hakettiğini düşünüyorum.

Ediyorum işte ben de küfüre de başladım, yozlaştım , değiştim, saçlarımın kırıklarına dahi bakmadım. Hep senin yanında senin karşında güzel görünmek için uğraşmışım meğer...

Sen gittin, sanki dünyamda başka hiçbir erkek kalmamış gibi...Sen gittin, uyuyamıyorum ulan geceleri.

Artık bazı şeyleri paylaşmanı istiyorum benimle. Artık vermeni istiyorum senden, kalbini...Kalbini ona buna değil bana ver istiyorum. Sev istiyorum beni, yine okşa saçlarımı, dizinde yatıp uyuyayım istiyorum kokunla...

Sarıl istiyorum, ağlamama izin vermeden ellerinde 50 kuruşa aldığın mendille peşimden koş istiyorum "Ağlama sakın çok pis döverim seni" diyerek...Tam gözlerimden yaş damlayacakken öp istiyorum dudaklarımdan. Gözyaşlarım geri çekilsin hırçın bir fırtına ardından sakinleşen bir deniz gibi sessiz ve heyecan dolu, sahipli ve mutlu...

"Sen gittin, sanki dünyamda başka hiçbir erkek kalmamış gibi...Sen gittin, uyuyamıyorum ulan geceleri."

İşte şimdi de ağlıyorum be oğlum, duyup gelsen yanıma, hayaline bile razıyım anlasana.

Gelip çeksen saçlarımı kulaklarımın arkasına sonra tekrar düşse gözlerimin önüne tekrar çeksen ellerini saçlarımda tutup baksan gözlerime, kadınım der gibi, beni ister gibi baksan... Yaklaşsan yüzüme doğru kalbini de bana doğrultsan. Tam o an ellerimi ensene atıp hissetsem damarlarındaki kanın kıpırtısını. Ve sen burnumu burnuna değirsen, birbirimize bakıp gülümsesek, o an dudaklarını kaldırıp onları alnımın hizasına getirsen ve öpsen beni alnından...Helalim diye sarılsan bana...

Desen bunları, olsan yanımda...Gitme diyebilsem sana...Diyemiyorum, sen gidiyorsun ben susuyorum, sonra gelip tekrar gidiyorsun, alışmaya başladım derken tekrar geliyorsun...

Bıktım artık bu oyundan sahte bakışlarından...Başka ellere dokunarak görüyorum seni, resimlerinde...Başka birinin dudaklarından öperken...Titriyor ellerim, ve ardından vücudum...Bir deprem oluyor o taşların arasında yaşama mücadelesi veriyor gibi oluyorum. Durmuyor titreyen ellerim, yakıyor bir sigara gelmişine geçmişine diyor be sevgili...

Ağlıyorum ulan var mı bundan ötesi, saatlerce kesintisiz damlıyor yaşlar, bu taneler eminim dağları aşar. Ben bile inanamıyorum vücudumda bu kadar çok su birikintisi olduğuna, inanamadığım gibi beni kalbimden vurduğuna...

Herşeyi hazmeder bu parçalara ayırdığın ve bir puzzle gibi oynadığın kalbim de bir başkasını hazmedemez be adam...

Değmesin isterdim, sen de benim gibi ol kalbini benden başkasını açma isterdim. Ama bu haksızlık biliyorum, o kalp ve senin...Ve istediğini seveceksin, istediğine vereceksin...

Git, tamam bunların hesabını bana değil birgün Allah'a vereceksin. Git, mutlu ol yanındaki sevgilinle, beni artık bırak kendi halime. Gelip sorma nasılsın diye, nasıl olurum gidişini, yokluğunu alıştıramazken kalbime. Adda oluyorum ben de çocuklaşıyorum git gide. Kalbimde yolluyorum seni addalara başka kızlarla.

Git artık dönme bir daha, döndüğünde hep bulduğun kalp yok artık. Beklemem seni bundan sonra, beklemediğim bir anda çıksanda karşıma yok oldu seni seven bu kadın kayboldu ağlayan yıldızlarda...

Ve sen, birgün anlarsın değerimi...Düşersin yollara..

Bunlar gerçek olacak,verdiğim değerleri unutacağını sanma..

Ama ben unutacağım seni...Ve birgün kalbimden çıkarıp masanın üzerine koyacağım, titrek ellerimle üzerine senden sonraki bağlılığımı basacağım, bana bıraktığın mirasını, sigaramı...

Dumanlar çıkacak üzerinden ama kurtulacağım, kalbimde bıraktığın o deliğin icabına yine ben bakacağım.

Tamamen bitince bu sancılar, seni hakettiğin çöplüğe postalayacağım..

Hoşçakal, sensiz olsun bundan sonra olacaklar...