Tüm Kelimelere Sahip Tek Kelime ''Sen''

Ne kadar çok düşünürüz hayatımız boyunca aşkı ne kadar çok ararız o hayalimizdeki aşkı. Hepsi tüm kelimelerimizi tek bir kişiye vermek için değil midir? Hepsi hayalimizde yarattığımızı bulmak için değil midir? Kaç kere bulduk hayalimizde bir sokak köşesinde kaç kere sarıldık bir evin sıcak köşesinde kaç kere mutlu olduk ona sevdiğimizi söylediğimizde. Hayallerimizde kaybolduk mutsuzluğa hapsolduk. Hayallerimiz mi bize fazlaydı yoksa dünya mı hayallerimiz kadar iyi değildi bilemedik. İnsanların ikiyüzlülüklerinde kaybolduk. Kendimizden soğuduk. Ne kadar basit bir kelime bulunması ne kadar zor bir kelime ''sen''

Hata neredeydi bilemedi. Belki de en büyük cahil bizdik herkes kadar gerçeği göremedik. Hayallerimizde kaybolmuştuk. Ama en azından hayallerimizde mutluyduk. Kimse elimizden hayallerimizi alamazdı. Kendi yarattığımız dünyanın tanrısıydık.

Yaşaması kolay bir dünya bizimkisi fazla bir şey aramayacaksın okuyacaksın ama öylesine düşünmeyeceksin robot olacaksın evleneceksin zamanı geldiğinde çocuk yapacaksın ve çalışacaksın durmadan sonra emekli olup öleceksin. Mutluluğa yer kalmamış bu dünyada mutluluğun anahtarı ''sen'' kaybolmuş bu dünyada. Kendi dünyanı yaratmak bir kaçıştı belki de kendi içinde attığın bir çığlıktı kimse duymadı kimse görmedi ama hala oradaydı. Hayal ile hayat birbirine ne kadar benziyor değil mi? Aradaki bir harf tüm yaşadıklarımızı değiştiriyor. Hayalleri yaşamak mı hayatı yaşamak mı? Hangisi mutlu edebilirdi bizi. Hangisi istediğimizi verebilirdi.

Hayallerdeki ''sen''in hayatımızdaki ''sen'' olmayacağına ne zaman inandık?

Bir gün karşına birisi çıkar. Tüm hayallerini yıkar. Hayallerindeki aradığın ''sen'' yoktur ama ''biz'' diyebileceğin biri vardır karşında. Hayallerini, umutlarını, sevgini, mutluluğunu, özgürlüğünü, neşeni sığdırdığın o ''sen'' kelimesi hayatın olurken ''biz'' kelimesi olur. Hayata mutluluk eklenince tekdüzelik daha mı az rahatsız eder insanı yoksa geçen zaman mı daha hızlanır. Mutlu olabilen mutluluğu dünyaya sığdırabilen kaç kişi var şu dünyada. En son ne zaman gerçekten mutlu oldun ki. Sahi insan yarım olunca mutlu olamıyor mu? Yoksa mutluluğu yalnızca hayallerde bulabilmemizin sebebi bu mu?

Birinin gözlerinde hayallerimizi görünce mi mutluluğu buluruz yoksa mutluluktan vazgeçtiğimizde bize bakan mutlu gözler mi görürüz?

Basit bir karalama olarak bakın bir amacı yok öylesine yazılmış bir şey...