Sahi Bu Hissin Adı Neydi?

Can Yakıcıydı...

Hani parmağına küçücük bir kıymık batar da canın çok yanar ya ve sonra o minicik parça parça parmağından çıkmadan huzur bulamazsın.İşte öyle bir kıymık battı yine kalbime. Koyamadım adını tam olarak ama öyle bir acı var işte kalbimde . Küçük ama çok can yakıyor.

Şizofren bir sevda...

Kalbimde acı ve ben her satırımda şizofren bir sevdalı oluyorum. Hani sen varmışssın da aslında yokmuşsun gibi. Ben olmayan senle konuşuyorum kalemi her elime aldığımda. Beni hiç dinlemeyen seninle konuşuyorum. Ve sen hiçbirini duymuyorsun.

Bazen de kelimelerin, sözlerin yetersiz kaldığı en dip kuyularda çığlık çığlığa bağırıyorum. Ne sesime bir ses var ne de karanlık kuyularıma bir ışık. Küçücük bir acı ama sanki kanımı somuruyor.

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?
Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

Gözyaşlarıyla ıslanan kağıdı bir kenara bırakıyorum. Göz yaşlarımı silip gözlerimi kapatıyorum.

Ve susuyor dünya susuyor kalemim ben yalnız senin oluyorum.

Senin hayali sesin yankılanıyor kulaklarımda...

işte böyle bir şey

adını koyamadım ben...

#okyanus