Bir Günah Gibi Gizledim Seni, Artık Dünya Ahiret Acımsın!

Acı dolu ( gizli sevdam ) Hikayemin özeti:

Bu aşkın daha en başından korkuyordum ben sonundan..

Kuzenimle birlikte büyüdük, küçükken aynı çatı altında oturuyorduk, aynı sınıfta okuyorduk yaşıttık, hep o vardı gözümün önünde kendimden nefret ediyorum kendime bile itiraf edemiyorum hala ona aşık olduğumu yıllarca sustum. Birlikte ders çalışırdık, yeri gelirdi karşı karşıya uyuya kaldık kardeş gibiydik insan kardeşim gibi dediği insana aşık olur mu kafayı yiyorum artık?

Ateşe yürüyordum, pervane gibi döne döne yanacağımı biliyordum ama ilk defa ateşi hissettim yüzümde ellerimde ve tüm bedenimde...

Gün geldi bakışlarımın değiştiğini gördü.

Sordu bana sen bana eskisi gibi bakmıyorsun diye cevap veremedim? Bazen anlamamazlıktan geldi canımı yaktı ona olan aşkımla dalga geçti dalga geçtiğimi düşündüğü için küçükken hadi oradan tipsiz diyordu, bazen başkasıyla çıktı ben seyrettim canım yandı benden uzaklaştı öğrendiğinde aynı sitede kaldığımız için eve çıktı arkadaşıyla benim yüzümden evi terk etti onunla yaşadığımız ev bana mezar gibi geldi odasına çıkıp yastıklarını koklayıp ağlamak beni her gün bitirdi tişörtünü saklayıp her gece ona sarılıp kokusunu içime çekip ağladım bunların hiç birisinden haberi yoktu canım yana yana gittim başkasıyla çıktım unutmaya çalıştım nefret etmemiz için karşısından geçtim kendime yine engel olamadım nafile geceleri hep aklıma geldi başkasıyla çıktığımı öğrendiğinde deliye dönmüş gibiydi sanırım kıskandı eve geri döndü o gece konuşmuyorduk teyzemlerle birlikte aynı ortamda yemek yerdik o günün akşamı akşam yemeğinde morali çok bozuktu sadece gözlerini bir yere dikti hiç kimseyle konuşmadı sanırım benden atak bekledi bende atmadım odama geçtim sonra teyzemler yukarıya çıktı gece uyuyamadım.

Mesaj attı terasa gel diye önce düşündüm daha çok canım yanacak gitmemeliyim

Günlerdir o güzel gözlerini görmüyordum, ona bakamıyordum, canım yanıyordu 5 dakika sonra gene mesaj attı gelmezsen ben gelirim odana diye seni bekliyorum, bu sefer ben çıktım çok kızmış gibiydi sen ne yapmaya çalışıyorsun dedi sen bana hesap soramazsın dedim sen bana aşıksın dedi ispat ederim bunu dedi resmen ateşle oynuyordu dakikalarca gözlerime baktı durumun farkında değildim kalp atışlarım hızlandı ellerim titremeye başladı şoka girdim dudaklarıma yapıştı beni öptü, öpüştük kahretsin. " Sen benden vazgeçemeyeceksin" Dedi gitti. Sonra sevgilisinden ayrıldığını duydum bende ayrıldım mesajlaşmaya başladık yaptığımız delilik dedim birisi duyarsa sonumuz kötü olur dedim korkaksın kızım dedi sustu günlerce mesaj atmadı.

Bir uzaklaşıp bir sarılıyorduk..
Nasıl bir büyüydü bu, nasıl bir tutkuydu ?

Günler sonra düşünüp inceldiği yerden kopsun deyip şu mesajı attım.

"Bir yanım delice sana koşmak istiyor fakat ayağımda tonlarca yük var hareket edemiyorum" Sen yeter ki gelmek iste dedi bana. Ona teslim oldum artık sevgilimdi birlikte herkesten uzaklara gittik bazen gezdik tozduk zaman geçirdik oysa herkes bizi kuzen biliyordu biz birbirimize aşıktık ama sonu yoktu biliyordum bunu ne kadar çok sevsem de hep kendimi kandırdım oda iyice kendini kaptırdı kaçıracağım seni dedi ama ben buna hiç bir zaman razı olmadım çünkü abimler öldürürdü beni korkuyordum aslında kendim için değil onun için endişeleniyordum günlük tutuyordum abimin eline geçmiş her şeyi okumuş her şeyi yazmasam da günlükte onun adını vermesem de küçükken ona aşık olduğumdan bahsediyordum ama anlamaması imkansız anlamış işte beni öldüresiye dövdü tehdit etti ona aşıksın dedi unut onu dedi seni onun yanında görürsem öldürürüm seni dedi ah bilmiyor ki o benim sevgilim bilse yaşatır mı bizi? Vazgeçmek zorunda kaldım sessiz sedasız çıktım hayatından mecburdum hattımı kırdım onu görünce görmezlikten geldim o günden sonra ne oldu diye sordu ağlıyordu kolumu tuttu neden habersizce çekip gittin dedi seni artık sevmiyorum yanılmışım dedim o gece hastanelik oldum bileklerimi kestim canımın acısına ne yaptığımın farkına varamadım oda eve gelmez oldu her gün içiyordu onu sebepsiz terk ettiğimi sanmış..

Evlenmeye karar vermiş sevmediği biriyle.

Ben onu sekiz yaşından beri seviyorum. Yıllarca ben yokmuşum gibi davrandı hiç bir şeyi görmedi küçükken birlikte bisiklete binerdik ben düşerdim dizim kanardı acımasın diye pamukla bastırırdı şimdide kalbim kanıyor bastırmıyor. Son zamanlarda aklıma gelmezdi bitmişti ama bitmemiş bunun farkına eve düğün davetiyesi gelince vardım. Çok acı çekiyorum beynim suçlu yüreğim suçlu çağresizliğin ve keşkenin ne demek olduğunu en çok bu gece hissettim bu evlilik beni unutmana engel olmayacak biliyorum o benden çok seviyor lanet olsun.

Bundan böyle olsa olsa seninle merhaba merhaba..

- Mutlu ol ki; ben de mutluluğunla mutlu olayım...

Hoşçakalın..