Bizimkisi acıma duygusuyla başlayan bir ilişki olmuştu.
Babası yeni öldüğü için destek olmaya çalışmıştım. Beni seviyordu ama ben ona karşı bunları hissetmiyordum. Babası öldükten sonra yakın davranmıştım. Kıyamazdım çünkü ben kimseye...
Görücü usulü bir evlilik istemiştim çünkü kimseyle konuşarak evlenmek istemezdim. Annem babamı düşünürdüm hep daha önce çıktığım oldu laf geldi bir daha aynıları olmasın istedim. Ona da söyledim. Korktu herhalde başka biriyle evlenirim diye hemen istemeye gönderdi annesini. Öyle böyle derken söz kesildi. Hiç emin değildim yaptığım şeyden ama mutlu olsun istemiştim. İyi de bir çocuktu tanıdık bizim oralıydı. Söz olduktan sonra her gün kavgalarımız başladı neden buluşmuyoruz la başlayan...

Her Allah'ın günü kavga eder olduk.
Zamanla alıştım sevmeye de başladım. Ama en çok korktuğum şey aldatılmaktı ve şüphelendim ondan. Agresifleşmeye başladım herşeyde kafamda bunları tasarladım. Sürekli kavga eder olduk çok sinirli bir yapısı vardı. Bir gün beni mutlu etmedi. Yüzü gülsün diye uğraştım yine olmadı. Hep ben bilirim herşey benim elimde hissindeydi. Arkasında ne ailesi ne de bir başkası vardı. Çünkü kimse ona söz geçiremezmiş zaten kimseyi dinlemezmiş... Ailemi bile küçük görür laf sokmaya çalışırdı. Araya soğukluk girmeye başladı her kavganın ardından. Zaten ailesine de hiç ısınamamıştım. Çok zorluk çekiyordum. Düğüne bir ay kaldı ve benim aklımda hep soru işaretleri hep korkular vardı.
Ayrılmak en doğru karardı biliyordum ama kıyamıyordum.
Ailemden de korkuyordum sevilen sayılan insanlardandı babam. Rezil edemezdim onları. En son annemin yanında bağırdı bana bende ipler koptu dayanamadım artık. Ertesi gün pişman oldu özürler diledi ama artık çok geçti. Her defasında üzer özür dilerdi, hiç anlamazdı beni. Hep birilerinin barıştırmasıyla bu günlere gelmiştik zaten. Yüzüne karşı söyledim istemiyorum sevmiyorum dedim anlamadı.
Ailemin zoruyla barıştırdılar yine. Ertesi gün yine benimle tartışmaya çalıştı. (Hani sondu, sözdü) Anladı herhalde artık olmayacağını ya da birilerinin azına geldi. En sonunda pazar günü yüzüğü göndermiş. Nişan bohçaları geldi.şu an çok zor durumdayım aileme karşı kendime karşı ne hissediceğimi de bilmiyorum. Dışarıya çıkmaya utanıyorum babam işe gidip gelirken kimsenin yüzüne bakamıyor. Nasıl geçer bu durum zamandan başka çaresi yok mu?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar