Çok Kalabalığız Çok da Yalnızız

Sabah yine saat 7:00 de , telefonun alarmı ile tek gözümü açıyorum. Tekrar bir on dakika için avunmalık uyku uğruna alarmı iptal ediyorum, neden sonra aklıma işe gitmek mecburiyeti geliyor. Tabi doğru ya ; ödenmesi gereken faturalar, bankadan çekilen ev kredisinin borcu , haftasonuna doğru azacak olan yalnızlığımın bastırılması için için içilecek içkilerin bedeli uğruna o yataktan kalkmalıyım diyorum. Zaten kendimi bildim bileli çalıştım ya neyse...

Otobüste bir saatlik rutin yolculuğum ve onlarca yolcunun arasında kendimi eziklercesne canımı yakan bir his kaplıyor tüm bedenimi. Karşı koltukta elindeki telefonla takır takır yazışan ergeni kıskanıyorum belki; ya da körüğün orda ayakta olmasına rağmen gözgöze omuzomuza yolculuk eden o çifte gıcık oluyorum. Yalnızım ulan diyorum, yalnızım o otobüsteki şoför kadar tek başınayım.

Hayatımın direksiyonu kırılalı ne kadar oldu, ne zamandır yoldan çıktım, nerde öteki yarım?

Saçma sapan sorularla kendimi avuturken zaman geçiyor kızılyada açılan kapısıyla kendimi otobüsünkinden daha büyük bir yalnızlığa atıyorum.

Bu sefer köprünün ordaki dersanenin önünde tenefüse çıkmış gençlerin cıvıl cıvıl hallerinin saldırısına uğruyorum.Kaçamadan sakaryada yine kolkola yolun yukarısından gelen o çift yolumu kesiyor. Canımı kurtardım az kaldı dayan diyorum , kızlar yurdununu bulunduğu sokaktan geçerken çıkan mecburi oklar kalbime saplanıyor.

Görüyorsunuz ya çok kötü halde, bir karanlık yalnızlıktayım.

Etrafımda herkes mutlu değil evet sadece mutsuz olan ben değilim biliyorum. Ama yıllardır yüzüm bu sevda masalında hiç gülmedi, ya yolu bulmak için arkamda bıraktığım kırıntıları yediler kayboldum ya da saat 12den sonra hep balkağabıydı hayatım hiç ışıltısını göremedim gecenin. Burda ifade edemeyeceğim kadar doluyum, yorgunum, içden içe hastayım.Satırlarla değil sayfalarla ifade etmek isterdim ama ona bile mecalim yok.Sadece uyumak v e uykumda tekre uyumak , uyumak istiyorum.Hiç bitmeyen rüya aleminin yalanlarına kanıp gerçek bu acı hayata tamamen sırt çevirmek.

Yoruldum başlangıçlara, yoruldum isteklere yarım kalan o kadar şey biriktirdim ki şimdi yeni bir şeye başlamaya bile korkar oldum. Son durağına gelmeden kaç durak önce indiğim bu kaçıncı aşk minübüsüydü, müsait bir yerde dahi inemedim. Keşkeler içimde ve aklımda kızgınlıklarla , karanlıklarla dolu bir bilinmeze doğru yaşıyorum yaşamaksa bu!