AŞK'ı Emre Aydın'dan öğreneceksin, gayrısından değil !

Herkese kucak dolusu sevgiler ve merhabalar 😋 Nasılsınız iyisinizdir umarım, ben de iyiyim teşekkürler 🎈👻

Sizde de öyle midir bilmem ama ben bir şarkıya takılınca sıkılana kadar onu dinlerim, playlist yapıp rastgele şarkı dönmek bana göre değil. Şu zamana kadar hiç bir şarkıya ezberledikten sonra geri dönüş yapmamışımdır ama Emre Aydın bir aşk benim için.

Senelerdir her şarkısını defalarca dinlemişimdir, her satırını tekrar tekrar ezberlemişimdir ama yine de sıkılmamış ve kendimi tekrar dinlemekten alamamışımdır. Sesinin, sözlerinin, müziğinin büyüsüne kaptırıyorum kendimi sanki.

Ergenlikte başladı bu Emre Aydın fanlığı, meğerse bir anlık heves değilmiş. Ciddi ciddi müzik yapıyor bu adam, bağladı kendine ya :D O verdiği hissin tarifi yok, öğrettiği duyguların sayısı yok.

Bu şarkıları dinlerken, olmayan aşkın acısını çekmişliğim bile vardır, öyle bir hayranlık. asdf

Çok şey söyledi, çok şey dinledim.

"Sevdiğin kırılmasın, sen kırıl boşver. Alış sen susmaya." Dedi. Aşkın fedakarlık olduğunu öğretti!

"Sen sevdiğinle yetin, sevilmek bize fazla." Dedi. Karşılıksız sevmeyi öğretti.

"Sen ona yalvar boşluğundan çıkarması için, duymaz sesini ama olsun. " dedi. Sevip de unutmamayı öğretti.

"Gitme de, ses ver de, burdayım desin ne olursa olsun, sen yalvar hiçbir şey önemli değil ondan." Dedi. Aşkta gurur olmadığını öğretti.

"Sensiz mutlu zaten, özlemekten yorulsanda silinmeyecek izleri." Dedi. Aşkın acı çekmek olduğunu öğretti.

"Sen yokluğuna alış, o seni asla anlamayacak." Dedi. O'nsuzluğun tarifini yaptı, sonrasındaki boşluğu öğretti.

"Kaçamazsın ondan, her yer O'nla dolu; bu kaçışlar boşa." Dedi. Aşkın emek olduğunu öğretti.

"Çok kişi gelip geçecek, dolmayacak o boşluk zorlama." Dedi. Kalbin sadece tek kişiye ait olduğunu öğretti.

"Seni sevmesini bekleme zaten ama unutulmayı da haketmedin be." Dedi. Aşkın umut olduğunu öğretti.

Çok şey kattı. Çok şey ögretti. Hiç bir şarkısı eskimez bende. Öyle de özeldir benim için.

Ne kadar doğru bilmesem de rastladığım bir alıntıyla benceyi noktalamak isterim.

Emre Aydın ünlü olmadan önce, üniversitede bir kızla aşk yaşar. Emre Aydın'ın ilk sevdiği kadındır. Fakat her aşkta olduğu gibi, onların ilişkisinde de sorunlar vardır. Bir yandan şarkıcı olma hayali ve bu doğrultuda yaptığı çalışmalar, bir taraftan da aşk ve okul hayatı..Her üniversitelinin hemen hemen yaşadığı şeyler.Amacı üniversiteden sonra sevdiği kadınla evlenip yuva kurmak, sonra hayallerini kovalamak. Ama kadın onu bırakıp başkasıyla evlenir okul biter bitmez. Emre çok üzülür, günlerce üzüntüden dışarı bile çıkamaz. Sonra herkes gibi terkedilmenin acısını hafifletmek için, "zaten pek de mühim değildin benim için" gibisinden şu satırları besteler: "Git gideceksen bekleme,farklı değilsin sende Gideceksen bekleme. Beş para eder mi varlığın? Ki yokluğun beni acıtsın." Ama içi içini yer Emre'nin. Her tartışmalarında Emre'ye, adam olmaz senden diyen sevgilisine yine besteyle cevap verir. "Adam olmaz , dedin senden 'Adam nedir?' dedim içimden. Farketmezdi, değişseydim. Güvenseydim ya da salıverseydim." Ve devam eder: "Adam olmadı hala benden Adam kölen olsun senin, ben olmam". Aradan biraz zaman geçince ayrılığın ve yalnızlığın acısı Emre'yi sarmalar. İyice sevdiği kadından umudunu yitirince bu sefer sevdiği kadına bir gün pişman olacağını hatırlatır. "Belki bir gün özlersin Başka adamlarla, başka şehirlerde." Bu da Emre'nin acısını dindirmez. Her besteden sonra başka bir besteyle ona seslenir. İçinde büyük bir yangın vardır, başka türlü dindiremiyordur bu yangını. İçine düştüğü girdapta boğuldukça boğulur. Onu ne kadar çok sevdiğini ve ne kadar çok özlediğini yazar bu sefer. "Kapı çaldı, sen sandım, gördüm boşluğu aynada Bir şehir düştü, tam içimde özlemişim, anladım. Biliyor musun, Evimdin sen benim, ailemdin, nefesim, karanlıkta ellerimdin. Mutlusun sen ben yokken, ben senin hiçbir şeyin. Düşe kalka tutunurken, artık özlemek istemiyorum." Sevdiği kadının evliliğinden 2 yıl sonra Emre bu sefer bunları yazar ona: "Evlenmişsin, nasıl oldu? Bulabildin mi sonunda, Hep anlattığın o meşhur huzuru?" Haberi yokmuş ve sonradan öğrenmiş gibi bir de bestesinde "mış" ekini kullanır. Burada da gururunu düşünüyor, oysa işin gerçeği tam tersidir. Emre sevdiği kadının evlendiğini ilk başından biliyordur. Ünlü olunca, hayatı değişir. Para, şöhret ve hayatına giren yeni kızlar ona her şeyi unutturur. Emre artık gününü gün ederken, her şeye sahipken, elini sallayıp ellisiyle birlikte olurken, bir gün huzurlu olmadığını farkeder. Hiç kimsenin ve hiçbir şeyin üniversitede sevdiği o ilk aşkı kadar ona huzur vermediğini anlar. Ve bunu da besteler. "Hiç kimse olmadı senin gibi, olmayacak biliyorum." "Olmaz, olamaz Aşk karın doyurmaz belki, ama aşksız da huzur olmaz."

Aşk'la kalın! ❤☺