Vazgeçtim ve Sustum

Vazgeçtim

Çok zor oldu, deliler gibi sevdiğim kadından vazgeçmek, ama sonunda vazgeçtim, vazgeçtim fakat sevmekten değil, onun beni sevmesi için uğraşmaktan vazgeçtim, onun için şiirler yazmaktan vazgeçtim, mürekkebim bittiğinde şiir satırlarını kanla doldurmaktan vazgeçtim, onun için sabahlara kadar ağlamaktan vazgeçtim, ona yazdığım mektubu bir gün bulup okur umuduyla denize atmaktan vazgeçtim.

Vazgeçtim lakin sevmekten değil, onunla bir gelecek hayal etmekten vazgeçtim.

Ömrümün sonuna kadar onu sevip bekleyeceğime yemin ettim, gelmeyeceğini biliyiorum ama yinede bir umutla bekleyeceğim onun bana gelmesini...

Sustum

Öncelikle durmadan onu yazan kalemimi susturdum, ardından devamlı onu söyleyen sazımın tellerini susturdum ve ben de sustum...

Susunca fark ettim, ne kadar yalnız olduğumu, sonunda anladım ki, aşk adamları sevilmezmiş, sevdiği için canını verecek olan adamlar sevilmezmiş...

Hani bana küstün, barışmadın?

Küstüm, bir ömür de barışmam!

Hani bana susardın, konuşmazdın?

Sustum, bir ömür de konuşmam!