Kızın Gönül Yarasını Sarayım Derken, Yara Bandı Olarak Kullanılan, Enayi Rambo

Ben yandım eller yanmasın,ben sevdanın çöllerinde divane oldum,başkaları olmasın...

Ben aşkın çöllerinde derbeder oldum, başkaları olmasın istiyorum...

Babam "Yüzü yumuşak olanın donunun ağı kurumaz" söyler...

Hayat ansiklopedisi gibi adam, ne zaman sözünü dinlemedim bin pişman oldum...

İyi niyetin son kullanma tarihi geçmiş haberim yok....

Yufka yürekli olunca, merhametli olunca insan böyle yanıyor...

Kadınların gözyaşlarına dayanamayız,gözleri yaşlı kız görünce rambo oluruz..

Sanki bir savaştan çıkmış gibiyim,sanki yüreğimden vurulmuş gibiyim...

Sevdiğimin gönül yarası bulunuyordu, tesadüfen tanıştık...

Yüreği yaralı bir ceylandı, onu görünce yüreğim kan ağladı...

Gönül yarasını çok iyi bilirim, yüreğindeki ızdırapları dindirmek için emek verdim...

Her gün mesajlaşıyorduk, onun için özel mesajlar hazırlıyordum...

Bazen bir mesajı yazmak bir saatimi alıyordu...

Mesaj yazarken beynimde fırtınalar koparıyordum....

Zihnimin nöronlarını çatlatırcasına mesajlar yazıyordum...

"Kalbim acıyo" diye mesaj yazınca yüreğim parçalanıyordu...

Bu gönül ızdırabı yüreğime hiç yabancı değildi...

Bende bir zamanlar sevdanın çöllerinde divane olmuştum...

Her zaman kendisini çok iyi anladığımı söylüyordu....

Ah ulan biz erkekler öyleyiz, gözleri yaşlı kız görünce dayanamayız...

Hemen kollarımızı açar sarıp sarmalarız enayi Ramboluk kanımızda bulunuyor....

Kız için savaşırız hayatımızı canımızı hiçe sayarız...

Bir sevda uğruna kendimizden herşeyden vazgeçeriz...

Gün geldi kız sevdiğini söyledi, bende sevdim ama bir arkadaş olarak sevdim...

Frekanslarımız çok uyumluydu, çok iyi anlaşıyorduk...

Birbirimizi çok iyi anlıyorduk,sevdiğini söyleyince akıl tutulması yaşadım...

Çünkü onun kalbinde başkası vardı,sorguladım,yargıladım...

Aklıma ilk takılan soru işareti bu beni yara bandı olarak mı kullanıcak oldu...

Sevgisine karşılık vermeyince gidiceğini söyledi....

Gönlüm razı olmadı varlığına o kadar alıştım...

Zaman onunla su gibi akıp geçiyordu,hayatımın bir rengi olmuştu...

Bende seviyordum ama arkadaş gibi sadece arkadaş gibi...

Derken sevgili olduk gönlümün yelkenleri suya indi bir anda...

Her şey çok iyi gidiyor süper mutluyum,mutluyuz...

Sabahlara kadar konuşmalar sürüyor,her gün tatlı tatlı muhabbetler...

Aşka tutulunca yüreğin hiç bir şey görmüyor...

Müslüm baba ne güzel söylüyor;

Aldanma çocuksu mahsun yüzüne, Mutlaka terkedip gidecek birgün, Kanma sever gibi göründüğüne...

Seni sevmiyorum diyecek birgün"

Hep sonradan gelir aklına başına,hep sonradan...

O masum gülüşüne aldandım yüreğim,o tatlı gülüşüne aldandı yüreğim...

O melek yüzüne aldandı yüreğim,o tatlı sözlerine aldandı yüreğim...

Tanıdıkça mükemmeliyetçi,inatçı ve kuralcı olduğunu anladım...

Bazen tartışmalar çıkıyordu,karşılıklı inatlaşmalar...

Karşılıklı atışmalar yine olay tatlıya bağlanıyordu...

Yapısını öğrenince geri adım atmak istedim...

Bu ilişkiye başlamak en baştan yanlıştı...

Gerçekleri öğrenince soğumaya çalıştım olmadı...

Yüreğim çoktan üsküdarı geçmişti...

Yüreğim çoktan sevdanın çöllerine düşmüştü...

Kaçış yoktu aşktan,kaçış yoktu alın yazısından bu aşk yaşanacaktı...

Yüreğimin dizginlerini kaptırınca ızdırap başladı...

Kör kütük aşık olmuştum,şimdi ateşlere yandığımın resmiydi...

Özgürlüğüme düşkündüm kuralcı yapısı bir çin seddi oluşturdu çevremde...

Yüreğim zindanlarda yaşıyordu her hareket, her tavır sorgulanıyor kıyametler kopuyordu...

Avuçlarının içine almıştı yüreğimi, oyuncak gibi oynuyordu...

Kusurlarımın hesabı soruluyor, ben hesap sorunca kıyametler kopuyordu...

Gitsem gidemiyorum, kalsam kalamıyorum, her gün ızdırapla inliyorum...

Belki gönül yarasının intikamını benden alıyordu...

Belki erkeklere karşı duyduğu nefretin,öfkenin hesabını benden soruyordu bilmiyorum...

Bildiğim tek şey enayi olduğum,bildiğim tek şey iyi niyetimin kurbanı olduğum...

Sözler kıfayetsiz kalıyor,ne anlatsan boş,ne söylesen boş...

Empati yoksunu olunca her gün sözlerim duvara çarpıyordu...

Mevlana:

Mevlana Celaleddin-i Rûmî “Sen ne söylersen söyle, söylediğin, karşındakinin anladığı kadardır.”

Böyle ızdırap denizinde her gün yüzüyordum...

Anlayış yok, sabır yok, her gün kan kusuyordum....

Aynaya bakmayı unutan bir sevgili tipi,kendini sorgulamaktan aciz bir insan tipi...

Benliğin penceresinden hayata bakan bir insan tipi karşımda bulunuyordu...

Omuzlarımda ağır bir yük, kalbimde sevdamın yükü,belki çok ağır geliyor...

Yılmak yok,yorulmak yok,dinlenmek yok...

Sevdamın peşinden koşturuyorum....

Gece,gündüz aşkın çöllerinde onu kavalıyordum..

Her gün ölüp ölüp diriliyordum...

O melek maskesinin altında bir şeytan bulunduğunu çok sonradan anladım...

O zaman iş işten geçmişti,çoktan sevdaya tutulmuştum...

Hyatım zindana dönüştü,yüreğim avare oldu...

Çok ağır bedeller ödedim,yandıkça yandım,kavruldukça kavruldum...

Şimdi yüreğimin zincirlerini kırmaya çalışıyorum...

Şimdi özgürlüğün diyarlarında özgürce koşmaya çalışıyorum...

Zor olucak, acı olacak biliyorum...

Olsun yine bu sevdayı yüreğimden söküp atıcam,olsun yine mutlu olucam...

Sevdamın küllerini rüzgarlara savurucam...

Yine yüreğimde aşk tohumları yeşericek,yine yüreğime mutluluk güneşi doğucak...

Şu bahar mevsiminde yine mutluluk tohumları yeşericek yüreğimde...

Her ayrılık yeni umutların,mutlu yarınların habercisi...

Ayrılığın şafağında yüreğim karanlıklara mahkum oldu...

Aşkın aydınlık baharında yine yüreğim mutluluk ile aydınlanacak...

Benim yüreğim bir mezarlık nice sevdaları gömdüm,seni o mezarlığa gömücem ey yar....

İyi niyetimin kurbanı oldu yüreğim,ızdırapla inledi yüreğim...

Hesabımız kalsın mahşere ey yar....