Gerçek Aşk Var mıdır?

Aşk, herkesin hayatında en az bir kere yaşaması gereken, kalbin ağızdan çıkacakmışcasına atmasını sağlayan (bunu yaşayanlardan duydum, ne derece doğru bilemem) tek değil de iki kişilik düşünmeye iten bir olaymış.. Ki bunu ilk çırpınışları başarısız olan birisi olarak ben söylüyorum. Aslında başarısızlık da değil ama birisine karşı katii suretle ciddi düşünemiyorum.

Tamam diyorum; bu sefer oldu, gerçekten beni seviyor, hoşlanıyor diyorum.

Ama kimin hakkında böyle düşünsem en fazla bir hafta dayanabiliyorum. İş yapay sevgi sözcüklerine gelince beni bir soğukluk kaplıyor. Bu sözükleri kullanmak bu kadar basit mi ki gerçekten? Yoksa ağız alışkanlığı olduğu için mi yadırgamıyor kimse, yahut ben mi çok derin düşünüyorum.

Ulan diyorum daha 1 hafta olmadan ne bu samimiyet 'hayatımalar, canımlar, cicimler.. Benden öncekine de bunları söylüyordu, benden sonrakilere de söylemeye devam edecek.' Peki benim daha önce kimseye kullanmadığım kelimeleri bu insan hakediyor mu diye istemeden düşünüyorum ve aynı kutupları birbirine çevrilmiş mıknatıs gibi itiliyorum hemen karşımdakinden..

Bence gerçek aşk yok ya da daha yolun çok başındayım ve nasıl düşünmem gerektiğini bilmiyorum. Sizce ben de aşkı tadabilecek miyim? 😞