Aşk Bir Trafik Kazası. Biz Ölü, Biz Yaralı

Geçen gece, saat hüznümü sarhoşluk geçerken, seyrediyordum usul usul yüreğimin direksiyonunda ve gecenin deminde.

Aniden önüme çıkan bir silüete çarpmamak için kırdım direksiyonumu. Yol, gözyaşları yüzünden kayganlaşmıştı. Toparlayamadım.

Gözümü açtığımda tanımadığım yüzler gördüm çevremde...

Tanımadığım seslerden garip feryatlar.

Tüm sesler birbirine girmişti. Sirenler, çığlıklar... Ölmüş müydüm yoksa? Hayır olamazdı. Çünkü yalnızlığın betonvari soğuğunu hissediyordum sırtımda.

Kanıyor olmalıydı sağ yanım.

Akan kanı durdurmaya çalışan teselliler toplanmıştı başıma.

İçlerinde biri vardı, bana acıyan gözlerle bakıyordu. Acıyor ama gülümsüyordu. Anlam veremiyordum. Zaten sersemlemiştim. Bana gülümseyen yüzüne eşlik etti sonra elleri.

'Kalk' dedi. 'Kalk ve toparlan. Gidiyoruz.' Sen kimsin dedim. 'Beni bilirsin' dedi...

Ben Ayrılık.