Ölümcül Bir Sentetik Madde: Aşk

Merhaba değerli arkadaşlarım, kardeşlerim. Çok uzun bir aradan sonra siteye üyelik açıp döndüm. Üye olma sebebim ise biraz kafa dağıtmak, hepsi bu. Siteye ilk üye olduğum zaman geldi aklıma şu an bu satırları yazarken. O gün sadece sevgi eksikliği sebebiyle üye olmuştum.

Tabi Fenomen unvanı aldım, çevre edindim, çok kişiyle arkadaş oldum. Hatta aşk ilişkisi bile yaşadım. Fakat anladım ki hiçbiri fayda etmiyor içimizdeki eksikliğe. Çünkü bizler aslında ne aradığını bilmeyen insanlarız. Aynı zamanda kırgın, bir o kadar da güvensiz varlıklarız. Sebebi ise doğru olarak tanıdığımız yanlış insanlar.

Hepimiz mutsuz varlıklarız! Evet, sen mutsuz bir insansın! Mutlu rolü yapıyorsun...

Çünkü sen de kırıldın, paramparça oldun. Unuttum onu dedin ama unutamadın. Belki ellerini, belki sesini özledin. Unutmak için yeni insanlar ile tanışıp aşk yaşamak istedin.

Ama enkazın altında kaldın! Ne çabuk unuttun?

Bir bahane ile gittiler senden. Sen de yarım kaldın. Çok ağladın, kabus gibi geldi ama inanmak istemedin. Sevmiştin, güvenmiştin çünkü. Senin için ölürüm dediler değil mi? Ama hiçbirinin selasını duyamadın ağladığın gecelerde. Gözyaşın ile ıslanmadı mı senin de yastığın?

Geri dönmesini isteyecek kadar çok sevip, ölmesini isteyecek kadar nefret etmedin mi sende?

Ama alıştın, hissizleştin! Belki doğru insanlara da yanlış insanlar yüzünden güvenmedin. Haklıydın, kırılmıştın...

Sentetik uyuşturucu maddedir aşk denilen illet. Vazgeçmek mümkün olmaz. Bağımlı olur, kurtulamazsın. Ölüme bile sürükler insanı. Ne canlar gitti toprak altına! Kaç acı gömüldü beden ile birlikte değil mi?

Peki bu soruma cevap ver! Yalnızlık mı? Yalnız kalma korkusu ile körü körüne aşık olmak mı?

Artık kimseye güvenmiyorsun. Hep gidecek korkusu ile yaşıyorsun. Aynı acıları bir daha yaşamak istemiyorsun. Ama biliyor musun? Sen hep yalnız kaldın, yarım bırakıldın! Yarım bırakılmaya devam edeceksin. Avuçlarından taşan soğuk bir su ile yüzünü yıkayıp, en ön plana kendini koymanın, kimseye körü körüne güvenmemenin vakti geldi geçiyor bile..

Seni en çok sen mutlu edebilirsin!

Birkaç tane kitap, birkaç saat müzik, biraz kahve yeter seni mutlu etmeye. Ufak şeyler ile kendini ödüllendir ve mutlu yaşa. Bırak aşk seni bulsun. Bırak başkaları korksun seni kaybetmekten. İnsanlar için fedakarlık yapma sınırını aştın çoktan. Biraz da başkaları emek versin senin için.

Mutlu kal... :)

#тoмвιĸвey