Sana Söyleyemediklerimi Buraya Yazıyorum

Merhaba nasılsın? Umarım iyisindir. Kocaman gözlüklerinin arkasında ışıldayan yeşil gözlerinin ağlamasına sakın izin verme, benim aksime. Bugün, seni ilk gördüğümden beri 79, beni reddetmenin üstünden ise 2 gün geçti. Seni suçlamıyorum, suçlayamıyorum. Beni reddetmene bile kızamıyorum. Böyle bir güzelliğe sahip olabileceğimi düşünmekle belkide aklımı kaybettim. Ama konu sen olduğunda aklım ne zaman yerinde oldu ki?

Seni gördüğüm zaman nefret, öfke, kıskançlık, üzüntü gibi kötü hisler, yerini saf bir mutluluğa bırakıyordu kalbime.

Daha önce varlığından bile haberim olmayan duyguları hissediyordum. Bunu nasıl yapıyordun ? Ve bilerek mi yapıyordun?

Seninle konuşmak için tüm gün fırsat arıyordum.

Fakat fırsat ayağıma kadar geldiğinde ise 2 kelimeyi yan yana getiremiyordum. Sana hislerimi açıklamaya karar verdim. Fakat kızlarla aram hiç bir zaman iyi olmamıştı. ''Kızlar çikolatayı, çiçeği, büyük oyuncak ayıları felan sever. Mesela bir demet gül al ona'' demişleri bana. Çiçekçiden en taze güllerle ve senin için yazıp güllerin arasına sıkıştırdığım bir şiirle geldim kalbine. Çiçekleri yere atıp ezmen, şiirimi yırtman ya da bana bağırman değil de papatya almamam üzmüştü beni.

En çok sevdiğin çiçekmiş bilmiyordum özür dilerim. ''Senin gibi şişman, tipsiz, tarz ne bilmeyen biriyle benim sevgili olman imkansız!'' demiştin. Spora yazılmıştım 1 hafta önce 4 aylık aldığım üye kartını başka bir şişmana verdim. Benim işime artık yaramazdı. Evde aynanın karşısına geçip sürekli kendime bakıyorum. Sana hak veriyorum. Benim seninle olmam imkansızdı. Senin güzelliğinin yanında, denizleri kirleten petrol atığı gibi oluyordum. Ama ben sadece sevmiştim. Saf bir sevgi beslemiştim kalbimde. Çünkü bu şişmanında bir kalbi vardı...