Aşık Olamamak

Hissedememek ne kadar kötüdür bilir misiniz? Peki ya boşluğun soluğunun kulaklarınızda yankılanışı?


Aşık olamayan, aşık olsa bile aşık kalamayan o insanlardanım ben de. Zaten birinin tek bir yanlışında hayatımdan tamamen çıkarabilecek cesarete sahibim. Herkes için kolay mıdır ''git'' diyebilmek? Kimseye gerçekten değer verememek? Bu kadar umursamazlık fazla değil mi? Bunları sık sık düşünüyorum.


Eskiden, bambaşka bir insandım ama şimdi bazen insan olduğumdan bile şüphe ediyorum.


Paslı duygularımın bir işlevi yok artık, sanki tüm hisler zihnimin karanlığına gömülmüş gibi.


Hissedememek ne kadar kötüdür bilir misiniz? Peki ya boşluğun soluğunun kulaklarınızda yankılanışı?


Artık ağlayamıyorum.


Duygularımla hareket etme yetimi kaybettim. Aşık olamıyorum, olsamda aşık kalamıyorum. Sevemiyorum. Sevdiğim insanları terk ediyorum. Yalnızlığa alışmak mıdır bu, bilemiyorum. Kendimi çok güçlü hissediyorum fakat yine de yeni beni sevmiyorum. Hep keşke hissiz olsam derdim, ama anladım ki hataymış... Zihnimdeki o boğuk sesler birbirine karışırken yüzümde sadece meydan okurcasına bir gülümseme yer ediniyor.


''Her şey mümkün,'' diyorum ve gülümsüyorum.


Şaşırma hissim bile yok. Korkmuyorum. Hatta sırf yaşadığımı hissedebilmek için en korktuğum şeyleri yapmaya çalışıyorum. Ama bir şey hissedemiyorum. Depresyonda olduğumu düüşünmeyin, çünkü o bile duygu gerektirir. Ben tüm bunlara çok uzağım...


Aşık Olamamak


Yaşadığım şeylerin gerçekliğini kavrayamıyorum artık, hiçbir şey bende heyecan uyandırmıyor. Hiçbir söz beni etkileyemiyor, söylenilen bir hakaret bile zihnimden soluk bir gölge gibi geçip gidiyor. Hissedebildiğim tek şey boşluk. Devasa boşluğu ve aidiyetsizliği iliklerime kadar hissedebiliyorum. Bu iki his diğer hisleri sıfırla çarpıyor zaten.

Aşık Olamamak
Cevapla